ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΠΟΥ …ΦΟΒΑΜΑΙ ΕΙΝΑΙ ΑΚΟΜΑ ΕΔΩ !

του Αντώνη Μανίκα

Η Ευρωπαϊκή Ένωση με την απόφαση της 25ης Οκτωβρίου μας έδωσε παράταση στην οριστική πτώχευση και στην έξοδο από το € . Μας έδωσε χρόνο .Το ερώτημα είναι, τι να τον κάνουμε και ποιοι ;

Η απάντηση στο πρώτο είναι προφανής .

Να τον διαχειριστούμε κατάλληλα και να διορθώσουμε όλα τα αρνητικά που είχαμε σαν χώρα , σαν οικονομία και σαν κοινωνία και που μας έφτασαν ως εδώ ,πριν τελειώσει οριστικά .

Το δεύτερο , ( το ποιοι) , είναι το δύσκολο και με οδηγεί στη απογοήτευση.

Σίγουρα ..όλοι μας ,αλλά την κεντρική ευθύνη και υποχρέωση ,την έχει το πολιτικό σύστημα της χώρας ,που καλείτε να μας οδηγήσει.

Εδώ αρχίζει η απογοήτευση.!

Η αξιωματική αντιπολίτευση που προσδοκά να κυβερνήσει σύντομα ,λαϊκίζει και αντί να πάρει την παράταση σαν ευκαιρία να εκφράσει ένα ολοκληρωμένο ανατρεπτικό πρόγραμμα για την οικονομία και την κοινωνία , αντιπολιτεύεται με φραστικά τερτίπια και ερωτήματα του στιλ, ..’’ αν ήταν καλή η μείωση του χρέους… γιατί δεν τι ζητάγατε νωρίτερα..’’ , ή ‘’ .. στο τέλος του χρόνου ( 2020 ), το χρέος θα φτάσει εκεί που ήταν στη αρχή ( 2009 ) ’’.

Δείχνει καθαρά ,ότι η πρόθεση της είναι να κάνει ανέξοδη κριτική και ποντάρει λαϊκίζοντας να μαζέψει λαθραία ψήφους. Δεν έχει πρόγραμμα , θέληση και διάθεση να αναλάβει ευθύνες και να κυβερνήσει.

Το πρώτο ερώτημα δείχνει ότι η Ν.Δ. παίζει και δεν είναι σοβαρή γιατί θέτοντας το, αγνοεί τους βασικούς κανόνες .

Βασικός κανόνας είναι, για να διεκδικήσει κάποιος κάτι ,πρέπει να είναι και ό ίδιος και οι άλλοι το ίδιο έτοιμοι να συζητήσουν την διεκδίκηση . Δηλαδή ,δεν υπάρχει σοβαρή διεκδίκηση αν δεν έχει δημιουργηθεί ο κατάλληλος συσχετισμός δυνάμεων και οι κατάλληλες προϋποθέσεις.

Δεν απαντά λοιπόν η Ν.Δ. , αυτές οι προϋποθέσεις υπήρχαν νωρίτερα ;

Το δεύτερο είναι καθαρά συνδικαλιστικό , λαϊκιστικό ερώτημα .

Δεν έχει σημασία αν στο τέλος το 2020 φτάσουμε στα ίδια νούμερα με το 2009 στο ποσοστό του χρέους .

Σημασία έχει αν σου δόθηκε ό κατάλληλος χρόνος για να φτάσεις αυτά τα νούμερα χωρίς βιαιότητα και αν επαρκεί αυτός ο χρόνος για να κάνεις τις απαραίτητες αλλαγές ώστε ,ναι μεν τα νούμερα να είναι τα ίδια ,αλλά να έχουν διορθωθεί τα λάθη και η αιτίες που το 2009 μας οδηγούσαν σε καταστροφική πορεία και αν μπορούμε το 2020 , με τα ίδια ποσοστά χρέους , έχοντας διορθώσει τα λάθη, να οδηγούμεθα σε διορθωτική πορεία.

Δηλαδή άλλο είναι να έχεις χρέος 120 % του ΑΕΠ στο τέλος του 2020 , αλλά ..άλλο κράτος .

Δηλαδή ,μικρότερο δημόσιο τομέα , καλύτερο φοροεισπρακτικό μηχανισμό , καλύτερο φορολογικό σύστημα , ανάπτυξη 3-4 %, πρωτογενή πλεονάσματα , καλύτερη διοίκηση και λειτουργία , ανοιχτά επαγγέλματα , καλύτερη παιδεία, λιγότερη γραφειοκρατία , μερικά τρωκτικά στην φυλακή , ηλεκτρονική διακυβέρνηση και διασταυρώσεις, ορθολογικά έξοδα στην υγεία και στους δημόσιους διαγωνισμούς , ξένες επενδύσεις και όλα αυτά… που δεν υπήρχαν στην αρχή της κρίσης , το 2009 .

Το ερώτημα που έπρεπε να απαντήσει τεκμηριωμένα η αξιωματική αντιπολίτευση είναι αν θεωρεί ότι ο χρόνος που μας εδόθη είναι αρκετός ή όχι , αν αυτή θέλει περισσότερο ή λιγότερο χρόνο για να πραγματοποιήσει αυτές τις αλλαγές και ποιές επιπλέον αλλαγές προτείνει και θα στηρίξει ,να πραγματοποιηθούν ,σε αυτόν τον χρόνο.

Συνεπώς λαμβάνω την πρώτη κρυάδα και απογοήτευση από το τι έχω να περιμένω σαν πολίτης από τέτοιου είδους αξιωματική αντιπολίτευση και διαγράφω την προοπτική να εμπιστευθώ την αξιωματική αντιπολίτευση για να με οδηγήσει στην υπέρβαση της κρίσης.

Ασχολούμαι με τη ‘’Ανανεωτική Δημοκρατική Αριστερά ‘’και παθαίνω σοκ. !

Ο Συνασπισμός αντί να απαντήσει ,αν θεωρεί καλό αποτέλεσμα την μείωση του χρέους, επαναλαμβάνει το ερώτημα γιατί δεν ζητήθηκε νωρίτερα και προσπαθεί να τονίσει την διαφορά αντιμετώπισης που είχε η κυβέρνηση στο ίδιο θέμα ,σε παλαιότερες δηλώσει τις.

Πρώτον κάνει το ίδιο λάθος με την Ν.Δ. να μην εξετάζει τις προϋποθέσεις , τους συσχετισμούς και την συγκυρία που τίθεται το κάθε θέμα . Αλλά τελικά ποσώς με νοιάζει αν η κυβέρνηση έκανε παλαιότερα άλλες δηλώσεις ,όταν ό ίδιος δεν απαντά στο αν το αποτέλεσμα το θεώρει ικανοποιητικό ή όχι ;

Το τρομερό είναι ότι δεν σχολιάζει την μείωση του χρέους κατά μερικές δεκάδες δις όταν πριν λίγο καιρό ,πρότεινε αυτήν την μείωση και την διαγραφή ενός τμήματος του χρέους, σαν την μοναδική λύση και έκανε κριτική στην κυβέρνηση γιατί δεν το ΑΠΑΙΤΕΙ .!!

Το επίσης τρομερό είναι ότι ,η μείωση του χρέους επιβαρύνει τις τράπεζες που μέχρι σήμερα τις θεωρούσε υπεύθυνες για την κακή οικονομική κατάσταση της χώρας και ζητούσε να ….αναλάβουν τις υποχρεώσεις τους.

Πώς να περιμένω ότι ο κύριος Τσίπρας θα με οδηγήσει κάπου και προς τα πού;

Ποιο προσεκτικός στις δηλώσεις του για το θέμα, ήταν ό κύριος Κουβέλης ,αλλά χωρίς να κάνει τίποτα περισσότερο από το σχολιάζει πιθανά προβλήματα της επόμενης μέρας και να μην προτείνει τίποτα.

Με τους άλλους ( Κ.Κ.Ε - Καρατζαφέρη ) αρνούμαι να ασχοληθώ.

Και έτσι καταλήγω στο ΠΑΣΟΚ , στην κυβέρνηση ,για να δω τι μπορώ να περιμένω σαν πολίτης .
Για να μάθω πως θα διαχειριστή τον χρόνο που κερδίσαμε από την απόφαση της Ευρωπαϊκής Ένωσης και τη μείωση του χρέους κατά 100 περίπου δις.

Καταρχήν αισθάνομαι ότι, κάτι καλό έκανε ,αφού πέτυχε αυτήν την μείωση του χρέους και την παράταση στη οριστική χρεωκοπία .

Αλλά αυτό δεν φτάνει για να πιστέψω ότι μπορεί να με οδηγήσει στην έξοδο από την κρίση , στην σωστή διαχείριση του χρόνου που κερδίσαμε και την οριστική αποφυγή της χρεωκοπίας και της εξόδου από το € .

Θεωρώ επίσης θετικό για την κυβέρνηση ,ότι μας ενέπλεξε από τη αρχή της κρίσης με το Δ.Ν.Τ . , γιατί χωρίς την καθοριστική - εκβιαστική - του στάση ,( άρνηση συνέχισης του δανεισμού ) , δεν θα είχε οδηγηθεί η Ευρώπη σε αυτήν την απόφαση.
Δηλαδή η κυβέρνηση εφάρμοσε στην πράξη , την αρχή δημιουργίας συσχετισμών ,που αγνοούν η Αριστερά και η Δεξιά και έκανε ουσιαστικά σύμμαχο , στην διεκδίκηση της ,το Δ.Ν.Τ.

Επίσης στο Δ.Ν.Τ. οφείλεται και ένα ακόμα θετικό .

Με την αποχώρηση του από την Ελλάδα τον Σεπτέμβριο ,ανάγκασε τον υπερφίαλο , εξυπνάκια Βενιζέλο, να προσαρμοστεί και να επιβάλλει στην κυβέρνηση να κυβερνήσει και να σταματήσει την κωλυσιεργία.

Αλλά ,όλα αυτά που φοβάμαι είναι ακόμα εδώ !

Η κυβέρνηση με φοβίζει με το πώς πορεύτηκε συνολικά μέχρι σήμερα από την αρχή της κρίσης. Το βασικό της πρόβλημα είναι η αναποφασιστικότητα , η κωλυσιεργία, οι ιδεοληψίες από μεριάς στελεχών της , οι καθυστερήσεις και όλα αυτά που δεν επέτρεψαν να πάμε πιο γρήγορα.

Επίσης με φοβίζει το παρελθόν της .

Το ΠΑΣΟΚ είναι υπεύθυνο για τη δημιουργία του μοντέλου που μας οδήγησε ως εδώ ,κατά την διάρκεια των προηγούμενων χρόνων που κυβέρνησε.

Με φοβίζει ή σημερινή ανειλικρίνεια ,του να βαφτίζει μία έστω περιορισμένη χρεωκοπία, σε επιτυχία.

Γιατί πιστεύω, ότι όποιος δεν λέει όλη την αλήθεια καθαρά , δεν έχει ξεπεράσει τον λαϊκισμό του , την συνδικαλιστική θεώρηση των πραγμάτων και εξακολουθεί να είναι άτολμος.

Με φοβίζει η ατολμία του Γ. Παπανδρέου να συγκρουστεί με όλα αυτά, που σήμερα παραδέχεται ότι φταίνε για την πορεία μας και να τα ξεριζώσει μέσα από το ΠΑΣΟΚ όταν του δόθηκε η ευκαιρία το 2004-2007 .

Με φοβίζει ότι δεν έχει ανοίξει μία σύγκρουση και δεν έχει επέλθει μια ανοιχτή ρήξη στο ΠΑΣΟΚ για να επικρατήσουν οι καθαρές λύσεις – απόψεις - και να διαλέξει ό πολίτης με ποιους θα πάει και ποιους θα αφήσει .

Με φοβίζει και με τρομάζει, , ότι προτιμούν να μείνουν… όλοι μαζί …μέσα στο ΠΑΣΟΚ και ας διαφωνούν , γιατί αυτό σημαίνει ότι η εξουσία είναι παραπάνω από το καλό της πατρίδας και ενέχει ιδιοτέλεια και επικίνδυνη σκοπιμότητα .

Αν, όλα αυτά που με φοβίζουν, κατορθώσουν να υπερνικηθούν μέσα στο ΠΑΣΟΚ, τότε πιστεύω ότι είναι ό μόνος πολιτικός χώρος που μου δίνει μία ελπίδα ότι θα διαχειριστούμε κατάλληλα τον χρόνο που κερδίσαμε.

Θα εξαρτηθεί από το πόσο γρήγορα θα πάμε σε συγκρούσεις γιατί είναι σίγουρο ότι ομελέτα δεν γίνεται χωρίς να σπάσουν αβγά .

Αυτό αφορά και την τριάδα των υπουργών ( Διαμαντοπούλου, Λοβέρδο , Ραγκούση ) που δεν φτάνει να φτιάχνουν επιστολές. Αν πιστεύουν ,στον δρόμο που προτείνουν και δεν λαϊκίζουν αντίστροφα ,ας προχωρήσουν σε πράξεις , με όσους αντέχουν. Εκεί θα κριθούν.

Μέσα στο ΠΑΣΟΚ η ιδεολογική αυτή σύγκρουση πρέπει να αρχίσει άμεσα και οι κοινωνία να διαλέξει ποιους θέλει να τη οδηγούν και προς τα πού , να ανοίξει πλέον ο δρόμος για νέες πολιτικές οντότητες , νέες συμμαχίες, να αρχίσουμε να ξεπερνάμε το μοντέλο της μεταπολίτευσης .

Το ΠΑΣΟΚ και κάποιοι που θέλουν να το παίζουν πρωτοπόροι μέσα σε αυτό , έχουν την υποχρέωση να το πράξουν άμεσα .

Να μας χαίρονται....

Σήμερα φωνάξαμε το ΟΧΙ। Χθες ψελλίσαμε το ΝΑΙ। Αύριο θα λέμε ναι μεν αλλά......

ΝΕΑ ΦΟΡΟΛΟΓΙΑ ΣΤΑ ΑΚΙΝΗΤΑ

του Αντώνη Μανίκα

Στην κατάσταση που βρισκόμαστε δημοσιονομικά, υποστηρίζω ότι πρέπει να μπει και αυτή η νέα φορολογία ( τέλος – χαράτσι )στα ακίνητα .

Αλλά με κάποιες βασικές προϋποθέσεις που είναι ουσιαστικές αλλά και συμβολικές και δείχνουν ότι η κυβέρνηση χρησιμοποιεί και αυτό το μέτρο για να σώσει την χώρα και όχι γιατί βρίσκεται σε πανικό.
Τα μέτρα πρέπει να αποδεικνύουν ότι η κυβέρνηση έχει μελέτη σχεδιασμό και όχι προχειρότητα που είναι συνώνυμο της αποτυχίας.

Για να είναι δίκαιο ,χρήσιμο και αποτελεσματικό αυτό το μέτρο πρέπει να :
 Εκδοθεί και να αποσταλεί από τις εφορίες και όχι από την ΔΕΗ . Δηλαδή να είναι νομικά και συνταγματικά ορθόν και ταυτόχρονα μαχητό .
 Πληρώνουν όλοι με ένα δίκαιο τίμημα . Αυτό δεν σημαίνει να είναι συνολικά μικρότεροι οι συντελεστές .

Συγκεκριμένα
• Να πληρώσουν όλοι οι άνεργοι και οι ευπαθείς κοινωνικές ομάδες με ένα μικρό συντελεστή ( π.χ. 0,50 €)
• Να πληρώσουν οι ιδιοκτήτες των απούλητων ,κλειστών και ανοίκιαστων κτιρίων και οι κάτοχοι στεγαστικών δανείων ( δεν τους ανήκει ακόμα το σπίτι ) με ένα μικρότερο συντελεστή ανεξάρτητα από την ζώνη( π.χ. 1,00€ )
• Να πληρώσουν τα ξενοδοχεία τα εργοστάσια οι μεγάλες αποθήκες και οι μεγάλοι επαγγελματικοί χώροι με ένα συντελεστή ( π. χ .1,00€ - 1,50 € - 2,00 € )ανάλογα με την γεωγραφική περιοχή που δραστηριοποιούνται.
Τότε, το μέτρο θα ήταν δίκαιο και καλώς προωθούμενο από την κυβέρνηση.

Πιθανόν έτσι, το εισπρακτικό αποτέλεσμα να ήταν χρονοβόρο και μικρότερο.

Υπάρχει λοιπόν αναγκαιότητα να εφαρμοστούν ΑΜΕΣΑ και όλα τα άλλα μέτρα περικοπής δαπανών που μέχρι σήμερα καθυστερούν, όπως
 Αποκρατικοποιήσεις
 Κλείσιμο και Συγχώνευση Οργανισμών του δημοσίου.
 Ενιαίο Μισθολόγιο στο δημόσιο.
 Εφεδρεία και απολύσεις στον ευρύτερο δημόσιο και στις ΔΕΚΟ

Σε περίπτωση που και αυτά δεν θα προλάβουν ( επειδή καθυστερήσαμε ) να αποφέρουν το δημοσιονομικά αποτέλεσμα περιορισμού του ελλείμματος του 2011 στα 17 , 4 δις, τότε να παρθούν και νέα άμεσα μέτρα.

Τα νέα μέτρα θα πρέπει να είναι δίκαια και να είναι από τον περιορισμό των δαπανών με πρώτο την μετάθεση των πληρωμών των μισθών των δημοσίων υπαλλήλων στο τέλος του μήνα αντί της προκαταβολικής καταβολής που ισχύει σήμερα.

Η ‘’ ΚΟΥΤΟΠΟΝΗΡΙΑ ‘’ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΑ.

( Άλλα λέει , άλλα εννοεί και άλλα πράττει )
Αποδείχθηκε πλέον περίτρανα ότι το πρόβλημα τις Ελλάδας δεν είναι οικονομικό και είναι καθαρά πολιτικό.
Το τρίπτυχο ‘’.. Ξέρω ( μελετώ )τι λέω ,…Εννοώ ( πιστεύω ) ότι λέω ,…Κάνω ( πράττω ) ότι λέω ‘’ είναι κάτι άγνωστο για τον σύγχρονο Ελληνικό πολιτικό κόσμο.
Η σωστή διαδικασία είναι , οι πράξεις να ακολουθούν τις εξαγγελίες ( λόγια )που έχουν προκύψει μετά από βαθιά γνώση και μελέτη του θέματος.
Η ανακολουθίες σε αυτόν τον κανόνα ,όπως μας εξήγησε και στην ΔΕΘ ο πρωθυπουργός ,μας έφεραν σε αυτά τα αποτελέσματα.
Οι πολιτικοί μας ,εξαγγέλλουν ( λένε ) , χωρίς βαθιά μελέτη και γνώση , χωρίς να πιστεύουν και να εννοούν αυτό που λένε και χωρίς να πράττουν τα ανάλογα.
Δεν θα γίνει καμία πρόοδος πουθενά αν δεν ξεριζώσουμε από μέσα μας, αυτήν την αντίληψη και αυτές τις συμπεριφορές .
Αυτή η συμπεριφορά λέγεται ‘’κουτοπονηριά ‘’ και εξυπηρετεί σκοπιμότητες .
Ο Ανδρέας Παπανδρέου ήταν ο Πρώτος διδάξας αυτής της συμπεριφοράς και έχει την μεγαλύτερη ευθύνη για τις σημερινές συνέπειες
Ενώ ήξερε πολύ καλά τι έλεγε ,…άλλα εννοούσε ,… άλλα πίστευε και …άλλα έπραττε ,με εξαιρετική μαεστρία και αποτελεσματικότητα και δημιούργησε μία ‘’σχολή ‘’.
Οι σημερινοί κυβερνόντες , παλαιότεροι συνοδοιπόροι του Ανδρέα Παπανδρέου, σαν καλοί μαθητές ,κοπιάρισαν αυτή την συμπεριφορά και την έκαναν σημαία τους.
Το δυστύχημα είναι ότι το αντίγραφο είναι πάντα αντίγραφο . Κάθε αντίγραφο όσο καλό και αν είναι στο τέλος θα έχει μουτζούρες και παραποιήσεις του πρωτότυπου.
Οι φωτεινές εξαιρέσεις σε αυτόν τον κανόνα (όπως ό Γιώργος Γενηματάς), έχουν εκλείψει. Διακρίθηκαν για την υπέρβαση τους σε αυτήν την πραγματικότητα .Εννοούσαν και πίστευαν αυτό που έλεγαν και το συνόδευαν με πράξεις , αφήνοντας ισχυρές παρακαταθήκες για εμάς τους Νεοέλληνες .
Η ‘’κουτοπονηριά ‘’αυτή ,μπορεί να μας μπόλιασε για να επιβιώσουμε κατά την διάρκεια της τουρκοκρατίας , αλλά δυστυχώς την κουβαλάμε ακόμα.
Ό σημαντικότερος , για εμένα ,σύγχρονος φιλόσοφος κύριος Ράμφος ,εξηγεί αυτήν την συμπεριφορά και τη ανάγει στις συγκρούσεις των πολιτισμών Ανατολής και Δύσης που συνυπήρχαν κατά την δημιουργία του σύγχρονου Ελληνικού κράτους και των ΝΕΟ ΕΛΛΗΝΩΝ.
Είναι η σοβαρότερη εξήγηση που έχω ακούσει και δικαιολογεί γιατί δεν μπορούν να λυθούν τα οικονομικά μας προβλήματα αν δεν λυθεί -ξεκαθαρίσει -πρώτα η αντίληψη και η φιλοσοφία μας.
Είναι προφανές ότι αν δεν αποκτήσουμε την νοοτροπία ,’’να.. εννοούμε ότι λέμε και να ..πράττουμε ότι λέμε ..’’, όπως κάνει όλος ό σύγχρονος κόσμος ,δεν πρόκειται να πετύχουμε τίποτα.
Ερχόμενος στο σήμερα, πιστεύω αυτό που είπε ό Γιώργος Παπανδρέου στην ΔΕΘ. Δηλαδή ότι η νέα γενιά θα δώσει την λύση ,αλλά διαφωνώ στο κάλεσμα του , να μην φύγει από την Ελλάδα.
Οι νέοι μας πρέπει να φύγουν από την Ελλάδα για να αποτινάξουν την ‘’…σύγχρονη’’ Ελληνική νοοτροπία. Να βιώσουν και να ενστερνιστούν τις αντιλήψεις που επικρατούν στον υπόλοιπο κόσμο.
Όταν κάποτε επιστρέψουν στην χώρα μας , για τον Ήλιο τα νησιά και την θάλασσα μας ,να έχουν κάτι διαφορετικό να μας μεταδώσουν.
Αυτό θα γίνει ,αλλά δυστυχώς είναι χρονοβόρο και μέχρι τότε θα βράζουμε στο ζουμί μας, στις ανακολουθίες μας, στις καθυστερήσεις και στην ‘’ κουτοπονηριά ‘’μας.

Αντώνης Μανίκας
Οικονομολόγος – Οικονομικός Σύμβουλος
Χολαργός 10- 09 - 2011
Υ.Γ.

Το νέο τέλος στα ακίνητα λειτουργεί πάλι σαν δικαιολογία.
Η προσπάθεια να μειώσουμε το έλλειμμα με αυτό τον τρόπο γίνεται για να πείσουμε τους δανειστές να συνεχίζουν να μας δανείζουν, χωρίς εμείς να κάνουμε όλα αυτά που καθυστερούμε και πρέπει να κάνουμε ,για να διορθώσουμε τις αιτίες της δημιουργίας των ελλειμμάτων .
Αφήνουμε για αργότερα , την μείωση του κόστους λειτουργίας του Δημοσίου , την λειτουργική επανεκκίνηση της Δημόσιας διοίκησης , την πάταξη της φοροδιαφυγής.!!!

ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΝ ‘’…Άλλα λένε , άλλα εννοούν ,άλλα κάνουν ‘’ Βοήθεια μας.!!!

ΣΥΝΔΙΑΣΚΕΨΗ ΠΑΣΟΚ ( 3-9-2011)

του Αντώνη Μανίκα

Έλαβα αρκετές προσκλήσεις να συμμετάσχω στην επερχόμενη Συνδιάσκεψη του ΠΑΣΟΚ και προβληματίστηκα αρκετά για το τι πρέπει να κάνω.

Είχα δύο επιλογές

Α. Να πάω και να καταγγείλω - σε εσωτερική διαδικασία - την πολιτική εξαθλίωση του πολιτικού χώρου στον οποίο κινούμαι τα τελευταία 35 χρόνια.

Β. Να μην πάω και να καταγγείλω δημόσια αυτά που έχω να καταγγείλω.

Προτίμησα την Δεύτερη.

Το ΠΑΣΟΚ είναι η κυρίαρχη πολιτική δύναμη στην Ελλάδα τα τελευταία 35 χρόνια και συνεπώς έχει την μεγαλύτερη ευθύνη για αυτά που συμβαίνουν , θετικά η αρνητικά και στον τόπο και στους πολίτες.
Εξακολουθώ να πιστεύω ότι ένα κομμάτι από το ΠΑΣΟΚ και θέλει και τελικώς θα πραγματοποιήσει ,τις απαραίτητες αλλαγές στην χώρα και στο άρρωστο πολιτικό σύστημα.
Κυρίως, πιστεύω στην ειλικρινή θέληση του πρωθυπουργού και προέδρου του ΠΑΣΟΚ Γεωργίου Παπανδρέου και μίας ομάδας στελεχών του.

Δεν μπορώ όμως να παραβρεθώ και να νομιμοποιήσω με την παρουσία μου ,την επικρατούσα πολιτική πλειοψηφία του ΠΑΣΟΚ και τις επιλογές της.

Δεν μπορώ να νομιμοποιήσω την αναποφασιστικότητα, την κωλυσιεργία, την έλλειψη ευθύνης για τον τόπο ,που δείχνουν επιφανή στελέχη – Υπουργοί του ΠΑΣΟΚ – οι οποίοι αρνούνται να εφαρμόσουν τις απαραίτητες αλλαγές , ενώ προηγούμενα τις έχουν ψηφίσει.

Αρνούμαι την λογική,… θα ψηφίσουμε ότι μας ορίζει η λογική και επιτάσσουν οι δανειστές ,αλλά δεν θα εφαρμόσουμε τίποτα, που έχει « πολιτικό κόστος» και θα το αφήσουμε για αργότερα.

Αρνούμαι να νομιμοποιήσω ,την μη απομάκρυνση Υπουργών και βουλευτών ,οι οποίοι :

 Αντί να ανοίξουν τα κλειστά επαγγέλματα για να δημιουργηθούν νέες θέσεις εργασίας και να αντιμετωπιστεί το τεράστιο πρόβλημα της ανεργίας, κλείνουν το μάτι σε συντεχνίες και στα συντεχνιακά συμφέροντα. Ψηφίζουν τους νόμους για το «δήθεν »άνοιγμα, αλλά δεν φέρνουν και τα απαραίτητα προεδρικά διατάγματα για την υλοποίηση τους.

 Αντί να κλείσουν τους αντιπαραγωγικούς, άνευ αντικειμένου και υψηλού κόστους ,φορείς και υπηρεσίες του Δημοσίου ( ΤΕΙ – ΣΤΡΑΤΟΠΕΔΑ – ΝΟΜΙΚΑ ΠΡΟΣΩΠΑ – ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΥΣ ) εξακολουθούν να βλέπουν το θέμα ψηφοθηρικά καθυστερούν επιδεικτικά λέγοντας ότι ..εγώ δεν πρόκειται να απολύσω κανέναν ..και συντηρούν το πελατειακό κράτος ,για προσωπικό όφελος.

 Αντί να φροντίζουν να περιορίζουν τα ελλείμματα του δημοσίου με δραστικές περικοπές δαπανών , ρίχνουν την μπάλα στην εξέδρα ,και ανοίγουν συζητήσεις για το συνολικό χρέος, την αδυναμία των εισπρακτικών μηχανισμών , την ευθύνη των Ευρωπαίων δανειστών και τους κακούς « αγανακτισμένους » και τις « παράνομες » εκδηλώσεις τους.

 Αντί να συγκρουστούν με συμφέροντα και νοοτροπίες που ,εν πολλής ,το ΠΑΣΟΚ εμφύτευσε στην κοινωνία μας ,επικαλούνται το πολιτικό κόστος και εφαρμόζουν πρακτικές, που αυτό το πολιτικό κόστος , θα το επωμιστούν κάποιοι επόμενοι ,που …θα αναγκαστούν να εφαρμόσουν τα… απαραίτητα.

Ξεκίνησα την διαδρομή μου μαζί με πολλά από τα σημερινά ηγετικά στελέχη του ΠΑΣΟΚ , άλλοτε συμπορευόμενος και άλλοτε συγκρουόμενος. Σήμερα λοιπόν απαντώ στο δίλλημα της συμμετοχής μου η όχι στην επερχόμενη Συνδιάσκεψη ,με την εξής άποψη.

Αρνούμαι να συμπορευτώ ή έστω να συγκρουστώ με αυτούς που η προσκόλληση τους στην εξουσία, τους έχει κάνει άτολμους, συμβιβασμένους και πειραματιστές στο πρωτοφανές πείραμα να ‘’…φτιάξουν ομελέτα χωρίς να σπάσουν αβγά ‘’.

Πιστεύοντας ,ότι πρέπει να αναδείξουμε και να καταδικάσουμε ανοιχτά, τέτοιες πολιτικές και να κατονομάσουμε ,καταγγείλουμε και ενοχοποιήσουμε προσωπικά τους εκφραστές των , αρνούμαι να συμμετάσχω στην συνδιάσκεψη του ΠΑΣΟΚ και δημοσιοποιώ ανοιχτά τους λόγους

Η ΚΑΚΟΔΑΙΜΟΝΙΑ ΤΟΥ ΝΕΟ - ΕΛΛΗΝΑ και Η ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΡΙΣΗ

του Αντώνη Μανίκα

Έχω καταλήξει ότι το πρόβλημα μας ,σαν κοινωνία και σαν οικονομία ,περιγράφεται σε αυτές τις δύο γραμμές.
Όλοι οι άνθρωποι στον κόσμο προσπαθούν ,να ζήσουν.
Οι Νέο – Έλληνες (δυστυχώς) προσπαθούν, μόνο να καλοπεράσουν.
Τα τελευταία χρόνια βλέπω νέους, να κληρονομούν τεράστιες περιουσίες που δημιούργησαν οι γονείς τους με πολύ κόπο και αντί να μοχθούν να τις αυξήσουν , να τις καταστρέφουν- εξανεμίζουν , σε πολύ μικρό διάστημα ,για χάρη μίας « δήθεν » καλοπέρασης.
Τα τελευταία χρόνια βλέπω τους νέους , να μην σπουδάζουν γιατί ονειρεύονται να επιτύχουν μία επαγγελματική ανέλιξη και μία οικονομική ευμάρεια μέσα από την επαγγελματική τους καταξίωση ,αλλά γιατί, …ικανοποιούν τις προσδοκίες και τα όνειρα των γονιών τους .
Τα τελευταία χρόνια βλέπω, ότι πιο παρασιτικό και αντιπαραγωγικό να αναπτύσσεται τάχιστα , με τις ευλογίες του πολιτικού και επιχειρηματικού κόσμου. Η αναδιανομή του πλούτου γίνεται υπέρ των ‘’ημετέρων’’. Αυτοί που επικρατούν παντού είναι οι ‘’κουμπάροι’’ , οι αρεστοί και όχι οι άριστοι.
Είμαστε μία κοινωνία που έχει ξεχάσει τι θα πει προσπάθεια, αξίες , δικαιοσύνη , και αγώνας. Μία κοινωνία που καταναλώνει ασύστολα , με δανεικά , πέραν από τις δυνάμεις της . Μία κοινωνία που οι πολίτες της προσπαθούν ,να επιδείξει ό ένας στον άλλο ,την πλασματική ευδαιμονία και ευμάρεια του.
Η επιτυχία , η επιβίωση , η δημιουργία , έχει αποκοπεί από την έννοια της προσωπικής προσπάθειας. Κάποιοι άλλοι …φροντίζουν για αυτό και οι νέες γενιές καρπώνονται τους κόπους και τις « διασυνδέσεις »το ‘’δόντι ‘’ ,των παλαιότερων.
Όταν σού εξασφαλίζουν και σου παρέχουν τα πάντα τζάμπα και δεν χρειάζεται να κοπιάσεις για τίποτα , ποιός είναι ο λόγος ,να προσπαθήσεις ;
Αυτή είναι η ιδεολογική πλευρά του προβλήματος.
Αυτό είναι το υπόβαθρο , η βάση, της κοινωνικής οργάνωσης και λειτουργίας ,των Νέο- Ελλήνων.
Σαπίζουμε σε ένα βάλτο που έφτιαξαν οι παλαιότεροι και μας έριξαν μέσα. Ίσως χωρίς κακές προθέσεις , ίσως για να μας βοηθήσουν να μη περάσουμε τις δυσκολίες που πέρασαν αυτοί. Αλλά το αποτέλεσμα είναι ένα ,να είμαστε βολεμένοι , αποδυναμωμένοι , παθητικοί και ανέτοιμοι να αντιδράσουμε.
Στην ιδεολογική βάση που ανέφερα ,πρέπει να προσθέσουμε και το «εποικοδόμημα».
Πάνω σε αυτήν την βάση έχει κτισθεί και το «εποικοδόμημα » που δεν είναι άλλο από το πολιτικό σύστημα της χώρας μας.
Με ελάχιστες ,φωτεινές εξαιρέσεις, που -επιβεβαιώνουν τον κανόνα - υπηρετεί και αναπαράγει ,την ιδεολογική βάση στην οποία οικοδομήθηκε.
Το πολιτικό σύστημα της Νεότερης Ελλάδας ,με την ιδεολογία της ελάχιστης προσπάθειας και του ελάχιστου κόπου ,του ‘’φαίνεσθαι ‘’και όχι του ‘’ πράττειν ‘’,προσπαθεί μόνο να επιβιώσει και να αναπαραχθεί, χωρίς να προσφέρει και να δημιουργεί τίποτα.
Οι πολιτικοί , χωρίς ιδεολογία και οράματα, αντανάκλαση της κοινωνίας που τους παρήγαγε, δημιούργησαν και αξιοποιούν στο έπακρο τις πελατειακές σχέσεις .
Τις χρησιμοποιούν για να είναι γαντζωμένοι και να καρπώνονται την ισχύ της εξουσίας , κρατώντας ομήρους ,τους αποχαυνωμένους , μέσα από την έλλειψη ιδεολογικών αντιστάσεων , υποτακτικούς πολίτες .
Τα τελευταία χρόνια, το πολιτικό σύστημα προσφέρει απλόχερα σε κοινωνικές ομάδες – συντεχνίες - ανταλλάγματα ,δουλειές ,προνόμια, για να διατηρήσει την πολιτική τους υποστήριξη . Αποδεικνύει ότι βρίσκεται ‘’ χρονικά ‘‘ στον μεσαίωνα της Ευρώπης και αναπαράγει τα ‘’Φέουδα ‘’ και τον φεουδαρχικό τρόπο συγκρότησης της κοινωνίας.
Χειραγωγεί και εξαγοράζει ,οποιοδήποτε ανατρεπτικό κίνημα ή ισχυρή προσωπικότητα προκύπτει να είναι πιο διεκδικητικό και το εντάσσει στους βολεμένους. ( Φοιτητικό –Εργατικό - Συνδικαλιστικό ).
Και τώρα στην κρίση δεν ξέρουμε τι να παλέψουμε , τι να αλλάξουμε , από πού να αρχίσουμε και που να τελειώσουμε.
Δεν ξέρουμε, ποιοι θα κάνουν την αρχή και από πού …πρέπει να αρχίσουν.
Το « αβγό έκανε την κότα ή η κότα το αβγό»
Το πολιτικό σύστημα πρέπει να αλλάξει πρώτα, ή εμείς η κοινωνία, να αποκτήσουμε ξανά συνείδηση , αξίες , πραγματισμό ,ιδεολογία , ανάλυση , αποφασιστικότητα , μαχητικότητα , ορίζοντα , όραμα και να αλλάξουμε το πολιτικό σύστημα.
Το πολιτικό σύστημα καθυστερεί να αλλάξει , ..γιατί εμείς ( οι πολίτες )καθυστερούμε να πάρουμε τις αποφάσεις μας. «Ο κόμπος δεν έχει φτάσει στο χτένι ». Η καταστροφή της πλασματικής ευμάρειας δεν έχει φθάσει σε επαρκές επίπεδο. Το επιπλέον « λίπος » δεν έχει καεί ,ακόμα.
Φαίνεται ,μας περιμένουν ακόμα χειρότερες μέρες ,μέχρι να πάρουμε την απόφαση και να αντιδράσουμε.
Ίσως, η τρέχουσα βαθιά οικονομική κρίση , να δώσει την λύση.
Ίσως τελικά και η επαπειλούμενη «κρατική πτώχευση» ,με τις οδυνηρές συνέπειες για όλους, να είναι απαραίτητη.
Ίσως τελικά, εκεί να είναι «ο πάτος του βαρελιού»!!!
Ίσως χρειάζεται να πιάσουμε ’’ πάτο’’ για να γκρεμίσουμε το παλαιό και να κτίσουμε το καινούργιο. Τότε οι υγιείς δυνάμεις και οι σώφρονες πολίτες ,που δεν έχουν να φοβηθούν τίποτα, θα επικρατήσουν και θα οικοδομήσουν το ΝΕΟ ,σε στέρεες βάσεις.
Είναι ζήτημα χρόνου. !! Υπομονή και εγρήγορση.

Η ΦΙΛΟΣΟΦΙΚΗ ΔΙΑΣΤΑΣΗ …ΤΟΥ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΥ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟΥ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΟΣ

του Αντώνη Μανίκα
Η εξέλιξη της ανταλλακτικής οικονομίας και της πρωτόγονης οργάνωσης των κοινωνιών ,επήλθε με την δημιουργία και την χρήση του χρήματος.
Η χρήση του χρήματος και της νέας οργάνωσης των κοινωνιών, είχε σαν κινητήριο μοχλό και άξονα το χρήμα , την συσσώρευση του και την έννοια του κέρδους.
Η διαδικασία ήταν απλή.
Η ύπαρξη πλασματικών ή πραγματικών αναγκών για την επιβίωση κάθε ανθρώπου οδηγούσε σε παραγωγή προϊόντων και υπηρεσιών για να τις καλύψουν.
Η πώληση , το εμπόριο ,αυτών των προϊόντων και των υπηρεσιών , με κέρδος , τροφοδοτούσε νέες παραγωγές , νέα ζήτηση ,νέες ανάγκες , νέες θέσεις εργασίας, νέες πωλήσεις ,κατανάλωση , νέα κέρδη , νέες επενδύσεις , και τέλος ανάπτυξη και ευημερία .
Αυτό ήταν μία αυτοτροφοδοτούμενη, συνεχής διεργασία.
Σε αυτήν την διαδικασία ή αυξανόμενη γνώση ,οι εφευρέσεις και η τεχνολογική εξέλιξη έπαιξαν ρόλο, ώστε να αλλάζουν και να διευρύνονται οι ανάγκες , ή παραγωγή , η ζήτηση ,οι πωλήσεις , οι επενδύσεις , το κέρδος ….και να συνεχίζεται η ανάπτυξη.
Υπήρξαν πολλές συγκρούσεις για το ποιος θα καρπωνόταν και θα έλεγχε το κέρδος( υπεραξία ) και ποιος θα οδηγούσε την ανάπτυξη- επενδύσεις - και προς τα πού.
Όσο όμως υπήρχαν νέες αγορές ( άνθρωποι ) να αγοράζουν τα νέα προϊόντα και να δημιουργούν κέρδη στους παραγωγούς των, το σύστημα λειτουργούσε.
Άλλοτε η διαδικασία ήταν στα χέρια των ιδιωτών , άλλοτε των κρατών , άλλοτε κάποιας ολιγαρχίας( κρατικής , κομματικής , θρησκευτικής , επιχειρηματιών κ.λ.π.) και υπήρχαν πάντοτε διαφωνίες για την κατανομή και την αναδιανομή των κερδών.
Όλα ,τα μέχρι σήμερα εφαρμοσμένα οικονομικά και κοινωνικά συστήματα ,στηριζόταν σε αυτή την διαδικασία και τις διάφορες μορφές ,εξέλιξης της .
Και όλοι ,οι αγώνες των ανθρώπων - κοινωνικών ομάδων - γίνονταν για την πιο δίκαιη διαχείριση του συστήματος και της κατανομής των κερδών.
Και τα σύγχρονα κράτη στηρίχθηκαν στην λειτουργία αυτού του συστήματος και στην εκμετάλλευση των κερδών που παρήγαγε. Με την φορολογία των κερδών χρηματοδοτούσαν την ανάπτυξη , νέες θέσεις εργασίας ,και παρείχαν ένα όλο και πιο διευρυμένο πλαίσιο κοινωνικών υπηρεσιών, προστασίας, ασφάλειας και ευημερίας των πολιτών .
Το πόσο μεγάλα ή πόσο μικρά θα είναι τα κέρδη , ποιός θα τα εκμεταλλεύεται και πώς θα αναδιανέμονται ,ήταν το πεδίο συγκρούσεων των κοινωνιών ,για αιώνες.
Σήμερα το πρόβλημα είναι ότι σε αυτό το σύστημα ,επήλθε κορεσμός.
Δεν μπορεί να αυτοτροφοδοτηθεί, να δημιουργήσει νέες ανάγκες ,νέα προϊόντα , νέα παραγωγή ,νέα κέρδη , νέες επενδύσεις , νέα ζήτηση , νέα κατανάλωση ,νέα ανάπτυξη και να συνεχίσει η ευημερία.
Καταρχήν βρήκε μία διέξοδο. Δημιούργησε πλασματικά κέρδη( φούσκες ) , πλασματικές ανάγκες ,πλασματικό ( πλαστικό ) χρήμα , υπερβολικό – χωρίς αντίκρισμα -δανεικό χρήμα και για λίγο καιρό συνέχισε να λειτουργεί με ψεύτικο χρήμα , δανεικά και ψεύτικα κέρδη που σχηματίζονταν από τον ( υπερβολικό) δανεισμό.
Η τελευταία παγκόσμια οικονομική κρίση απέδειξε ότι και αυτό ,έφτασε στο τέλος του.
Σε παλαιότερες εποχές , όταν το σύστημα έφτανε σε μερικό κορεσμό ,οι πόλεμοι και οι παγκόσμιες καταστροφές επέτρεπαν στο σύστημα να οργανωθεί ξανά και να βρει διεξόδους ,μέσα από την ανοικοδόμηση των καταστροφών που προηγούμενα είχε επιφέρει το ίδιο σε μερικά κράτη και σε μερικούς λαούς.
Και αυτό σήμερα ,με την εξέλιξη των πληροφοριών, των κινημάτων και την ταχύτητα διάδοσης της εικόνας και της ενημέρωσης ,δείχνει ότι δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί.
Ξεκινά λοιπόν μία διαδικασία εύρεσης, νέας ισορροπίας.
Η διαδικασία αυτή ουσιαστικά είναι ένας περιορισμός .Αφού υπάρχουν μικρότερα κέρδη ,η εξέλιξη είναι :
Περιορισμός των αναγκών , περιορισμός της κατανάλωσης, περιορισμός της ζήτησης ,περιορισμός της παραγωγής , περιορισμός των φορολογικών εσόδων , περιορισμός της ανάπτυξης , περιορισμός των θέσεων εργασίας ,περιορισμός των κοινωνικών παροχών .
Αυτό όμως φτιάχνει ένα άλλο φαύλο κύκλο αυτοτροφοδοτούμενης ύφεσης και καταστροφής του επιπέδου ευημερίας όλων των πολιτών και των κρατών ,μέσα από το σπάσιμο της κοινωνικής συνοχής και των εσωτερικών κοινωνικών συγκρούσεων.
Χωρίς τον κινητήριο μοχλό του χρήματος και του κέρδους να παίζει τον ρόλο του, το σύστημα καταρρέει.
Το μεγάλο πρόβλημα είναι ότι η ανθρωπότητα και ή παγκόσμια διανόηση ,δεν έχει βρει κάτι άλλο ,κάτι νέο, που θα κινήσει την διαδικασία ανάπτυξης- ευημερίας ,εκτός του χρήματος και του κέρδους.
Δεν έχουμε βρει ,σαν κοινωνίες ,με τι θα αντικαταστήσουμε το χρήμα και το κέρδος.
Χωρίς τον κινητήριο μοχλό του κέρδους ,
Πως και από ποιους θα γίνουν οι τεράστιες ( υψηλού χρηματικού κόστους ) επενδύσεις σε τομείς εκμετάλλευσης των πλουτοπαραγωγικών πηγών του πλανήτη, ( νερό ,τρόφιμα , αιολική ενέργεια , ορυκτά , ηλιακή ενέργεια.. );
Πώς , αφού μειώνεται συνεχώς η αγοραστική δύναμη των καταναλωτών ,θα αγοραστούν αυτά τα προϊόντα ,αφού δεν θα αφήνουν ικανοποιητικά κέρδη και πρέπει να πουληθούν φθηνά ή να παρασχεθούν δωρεάν;
Σε μία θεωρεία που λέει ότι, αυτό πρέπει να το κάνουν τα κράτη για λογαριασμό των πολιτών τους, υπάρχουν τα εξής αναπάντητα ερωτήματα;
Πού θα βρουν τα κράτη τη απαραίτητη χρηματοδότηση για έρευνα και επενδύσεις ;
Ποιός θα τους δανείσει χωρίς να προσδοκά κέρδη ;
Πού θα βρουν να πουλήσουν τα παραγόμενα προϊόντα ; Και αν το κάνουν, πουλήσουν φθηνά (χωρίς κέρδη )- προσιτά για τους λαούς - ,πώς θα καλύψουν τα δάνεια και το κέρδος των δανειστών ;
Το παράδειγμα είναι οι Αραβικές χώρες . Αν πουλήσουν φθηνά – χωρίς κέρδος – το πετρέλαιο που παράγουν, πώς θα συντηρήσουν την ευημερία των πολιτών τους ;
Ίσως μία παγκόσμια καταστροφή που θα επέλθει από την κατάρρευση αυτού του συστήματος ,δώσει την απάντηση.
Ίσως μία νέα κοινωνική οργάνωση ξεπηδήσει από τα συντρίμμια ,αυτής της καταστροφής.
Ίσως το προλάβουμε και βρούμε άλλες διεξόδους .
Ήδη ,ακούγονται φωνές ,ότι η λύση θα δοθεί μέσα από την επιστροφή σε μία μορφή πρωτόγονης οργάνωσης και λειτουργίας .
Ίσως η λύση είναι μια πρωτόγονη κοινωνική οργάνωση που θα στηρίζεται στη παραγωγή και την ανταλλαγή των βασικών προϊόντων επιβίωσης και των βασικών υπηρεσιών.
Ίσως ή λύση είναι να στραφούμε έγκαιρα ,ξανά στον πρωτογενή τομέα της παραγωγής αγαθών, ώστε να επιβιώσουμε στις νέες συνθήκες.
Ειλικρινά περιμένω με αγωνία την παγκόσμια διανόηση να σταθεί στο ύψος της και να ανοίξει έναν διάλογο εκφράζοντας τους βαθύτερους προβληματισμού της για το θέμα αυτό.
Είναι ολοφάνερο ότι υπάρχει ανάγκη ,να αρχίσουμε να ανιχνεύουμε την μετά- μοντέρνα εποχή και την νέα επερχόμενη οργάνωση των κοινωνιών.