ΝΕΑ ΦΟΡΟΛΟΓΙΑ ΣΤΑ ΑΚΙΝΗΤΑ

του Αντώνη Μανίκα

Στην κατάσταση που βρισκόμαστε δημοσιονομικά, υποστηρίζω ότι πρέπει να μπει και αυτή η νέα φορολογία ( τέλος – χαράτσι )στα ακίνητα .

Αλλά με κάποιες βασικές προϋποθέσεις που είναι ουσιαστικές αλλά και συμβολικές και δείχνουν ότι η κυβέρνηση χρησιμοποιεί και αυτό το μέτρο για να σώσει την χώρα και όχι γιατί βρίσκεται σε πανικό.
Τα μέτρα πρέπει να αποδεικνύουν ότι η κυβέρνηση έχει μελέτη σχεδιασμό και όχι προχειρότητα που είναι συνώνυμο της αποτυχίας.

Για να είναι δίκαιο ,χρήσιμο και αποτελεσματικό αυτό το μέτρο πρέπει να :
 Εκδοθεί και να αποσταλεί από τις εφορίες και όχι από την ΔΕΗ . Δηλαδή να είναι νομικά και συνταγματικά ορθόν και ταυτόχρονα μαχητό .
 Πληρώνουν όλοι με ένα δίκαιο τίμημα . Αυτό δεν σημαίνει να είναι συνολικά μικρότεροι οι συντελεστές .

Συγκεκριμένα
• Να πληρώσουν όλοι οι άνεργοι και οι ευπαθείς κοινωνικές ομάδες με ένα μικρό συντελεστή ( π.χ. 0,50 €)
• Να πληρώσουν οι ιδιοκτήτες των απούλητων ,κλειστών και ανοίκιαστων κτιρίων και οι κάτοχοι στεγαστικών δανείων ( δεν τους ανήκει ακόμα το σπίτι ) με ένα μικρότερο συντελεστή ανεξάρτητα από την ζώνη( π.χ. 1,00€ )
• Να πληρώσουν τα ξενοδοχεία τα εργοστάσια οι μεγάλες αποθήκες και οι μεγάλοι επαγγελματικοί χώροι με ένα συντελεστή ( π. χ .1,00€ - 1,50 € - 2,00 € )ανάλογα με την γεωγραφική περιοχή που δραστηριοποιούνται.
Τότε, το μέτρο θα ήταν δίκαιο και καλώς προωθούμενο από την κυβέρνηση.

Πιθανόν έτσι, το εισπρακτικό αποτέλεσμα να ήταν χρονοβόρο και μικρότερο.

Υπάρχει λοιπόν αναγκαιότητα να εφαρμοστούν ΑΜΕΣΑ και όλα τα άλλα μέτρα περικοπής δαπανών που μέχρι σήμερα καθυστερούν, όπως
 Αποκρατικοποιήσεις
 Κλείσιμο και Συγχώνευση Οργανισμών του δημοσίου.
 Ενιαίο Μισθολόγιο στο δημόσιο.
 Εφεδρεία και απολύσεις στον ευρύτερο δημόσιο και στις ΔΕΚΟ

Σε περίπτωση που και αυτά δεν θα προλάβουν ( επειδή καθυστερήσαμε ) να αποφέρουν το δημοσιονομικά αποτέλεσμα περιορισμού του ελλείμματος του 2011 στα 17 , 4 δις, τότε να παρθούν και νέα άμεσα μέτρα.

Τα νέα μέτρα θα πρέπει να είναι δίκαια και να είναι από τον περιορισμό των δαπανών με πρώτο την μετάθεση των πληρωμών των μισθών των δημοσίων υπαλλήλων στο τέλος του μήνα αντί της προκαταβολικής καταβολής που ισχύει σήμερα.

Η ‘’ ΚΟΥΤΟΠΟΝΗΡΙΑ ‘’ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΑ.

( Άλλα λέει , άλλα εννοεί και άλλα πράττει )
Αποδείχθηκε πλέον περίτρανα ότι το πρόβλημα τις Ελλάδας δεν είναι οικονομικό και είναι καθαρά πολιτικό.
Το τρίπτυχο ‘’.. Ξέρω ( μελετώ )τι λέω ,…Εννοώ ( πιστεύω ) ότι λέω ,…Κάνω ( πράττω ) ότι λέω ‘’ είναι κάτι άγνωστο για τον σύγχρονο Ελληνικό πολιτικό κόσμο.
Η σωστή διαδικασία είναι , οι πράξεις να ακολουθούν τις εξαγγελίες ( λόγια )που έχουν προκύψει μετά από βαθιά γνώση και μελέτη του θέματος.
Η ανακολουθίες σε αυτόν τον κανόνα ,όπως μας εξήγησε και στην ΔΕΘ ο πρωθυπουργός ,μας έφεραν σε αυτά τα αποτελέσματα.
Οι πολιτικοί μας ,εξαγγέλλουν ( λένε ) , χωρίς βαθιά μελέτη και γνώση , χωρίς να πιστεύουν και να εννοούν αυτό που λένε και χωρίς να πράττουν τα ανάλογα.
Δεν θα γίνει καμία πρόοδος πουθενά αν δεν ξεριζώσουμε από μέσα μας, αυτήν την αντίληψη και αυτές τις συμπεριφορές .
Αυτή η συμπεριφορά λέγεται ‘’κουτοπονηριά ‘’ και εξυπηρετεί σκοπιμότητες .
Ο Ανδρέας Παπανδρέου ήταν ο Πρώτος διδάξας αυτής της συμπεριφοράς και έχει την μεγαλύτερη ευθύνη για τις σημερινές συνέπειες
Ενώ ήξερε πολύ καλά τι έλεγε ,…άλλα εννοούσε ,… άλλα πίστευε και …άλλα έπραττε ,με εξαιρετική μαεστρία και αποτελεσματικότητα και δημιούργησε μία ‘’σχολή ‘’.
Οι σημερινοί κυβερνόντες , παλαιότεροι συνοδοιπόροι του Ανδρέα Παπανδρέου, σαν καλοί μαθητές ,κοπιάρισαν αυτή την συμπεριφορά και την έκαναν σημαία τους.
Το δυστύχημα είναι ότι το αντίγραφο είναι πάντα αντίγραφο . Κάθε αντίγραφο όσο καλό και αν είναι στο τέλος θα έχει μουτζούρες και παραποιήσεις του πρωτότυπου.
Οι φωτεινές εξαιρέσεις σε αυτόν τον κανόνα (όπως ό Γιώργος Γενηματάς), έχουν εκλείψει. Διακρίθηκαν για την υπέρβαση τους σε αυτήν την πραγματικότητα .Εννοούσαν και πίστευαν αυτό που έλεγαν και το συνόδευαν με πράξεις , αφήνοντας ισχυρές παρακαταθήκες για εμάς τους Νεοέλληνες .
Η ‘’κουτοπονηριά ‘’αυτή ,μπορεί να μας μπόλιασε για να επιβιώσουμε κατά την διάρκεια της τουρκοκρατίας , αλλά δυστυχώς την κουβαλάμε ακόμα.
Ό σημαντικότερος , για εμένα ,σύγχρονος φιλόσοφος κύριος Ράμφος ,εξηγεί αυτήν την συμπεριφορά και τη ανάγει στις συγκρούσεις των πολιτισμών Ανατολής και Δύσης που συνυπήρχαν κατά την δημιουργία του σύγχρονου Ελληνικού κράτους και των ΝΕΟ ΕΛΛΗΝΩΝ.
Είναι η σοβαρότερη εξήγηση που έχω ακούσει και δικαιολογεί γιατί δεν μπορούν να λυθούν τα οικονομικά μας προβλήματα αν δεν λυθεί -ξεκαθαρίσει -πρώτα η αντίληψη και η φιλοσοφία μας.
Είναι προφανές ότι αν δεν αποκτήσουμε την νοοτροπία ,’’να.. εννοούμε ότι λέμε και να ..πράττουμε ότι λέμε ..’’, όπως κάνει όλος ό σύγχρονος κόσμος ,δεν πρόκειται να πετύχουμε τίποτα.
Ερχόμενος στο σήμερα, πιστεύω αυτό που είπε ό Γιώργος Παπανδρέου στην ΔΕΘ. Δηλαδή ότι η νέα γενιά θα δώσει την λύση ,αλλά διαφωνώ στο κάλεσμα του , να μην φύγει από την Ελλάδα.
Οι νέοι μας πρέπει να φύγουν από την Ελλάδα για να αποτινάξουν την ‘’…σύγχρονη’’ Ελληνική νοοτροπία. Να βιώσουν και να ενστερνιστούν τις αντιλήψεις που επικρατούν στον υπόλοιπο κόσμο.
Όταν κάποτε επιστρέψουν στην χώρα μας , για τον Ήλιο τα νησιά και την θάλασσα μας ,να έχουν κάτι διαφορετικό να μας μεταδώσουν.
Αυτό θα γίνει ,αλλά δυστυχώς είναι χρονοβόρο και μέχρι τότε θα βράζουμε στο ζουμί μας, στις ανακολουθίες μας, στις καθυστερήσεις και στην ‘’ κουτοπονηριά ‘’μας.

Αντώνης Μανίκας
Οικονομολόγος – Οικονομικός Σύμβουλος
Χολαργός 10- 09 - 2011
Υ.Γ.

Το νέο τέλος στα ακίνητα λειτουργεί πάλι σαν δικαιολογία.
Η προσπάθεια να μειώσουμε το έλλειμμα με αυτό τον τρόπο γίνεται για να πείσουμε τους δανειστές να συνεχίζουν να μας δανείζουν, χωρίς εμείς να κάνουμε όλα αυτά που καθυστερούμε και πρέπει να κάνουμε ,για να διορθώσουμε τις αιτίες της δημιουργίας των ελλειμμάτων .
Αφήνουμε για αργότερα , την μείωση του κόστους λειτουργίας του Δημοσίου , την λειτουργική επανεκκίνηση της Δημόσιας διοίκησης , την πάταξη της φοροδιαφυγής.!!!

ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΝ ‘’…Άλλα λένε , άλλα εννοούν ,άλλα κάνουν ‘’ Βοήθεια μας.!!!

ΣΥΝΔΙΑΣΚΕΨΗ ΠΑΣΟΚ ( 3-9-2011)

του Αντώνη Μανίκα

Έλαβα αρκετές προσκλήσεις να συμμετάσχω στην επερχόμενη Συνδιάσκεψη του ΠΑΣΟΚ και προβληματίστηκα αρκετά για το τι πρέπει να κάνω.

Είχα δύο επιλογές

Α. Να πάω και να καταγγείλω - σε εσωτερική διαδικασία - την πολιτική εξαθλίωση του πολιτικού χώρου στον οποίο κινούμαι τα τελευταία 35 χρόνια.

Β. Να μην πάω και να καταγγείλω δημόσια αυτά που έχω να καταγγείλω.

Προτίμησα την Δεύτερη.

Το ΠΑΣΟΚ είναι η κυρίαρχη πολιτική δύναμη στην Ελλάδα τα τελευταία 35 χρόνια και συνεπώς έχει την μεγαλύτερη ευθύνη για αυτά που συμβαίνουν , θετικά η αρνητικά και στον τόπο και στους πολίτες.
Εξακολουθώ να πιστεύω ότι ένα κομμάτι από το ΠΑΣΟΚ και θέλει και τελικώς θα πραγματοποιήσει ,τις απαραίτητες αλλαγές στην χώρα και στο άρρωστο πολιτικό σύστημα.
Κυρίως, πιστεύω στην ειλικρινή θέληση του πρωθυπουργού και προέδρου του ΠΑΣΟΚ Γεωργίου Παπανδρέου και μίας ομάδας στελεχών του.

Δεν μπορώ όμως να παραβρεθώ και να νομιμοποιήσω με την παρουσία μου ,την επικρατούσα πολιτική πλειοψηφία του ΠΑΣΟΚ και τις επιλογές της.

Δεν μπορώ να νομιμοποιήσω την αναποφασιστικότητα, την κωλυσιεργία, την έλλειψη ευθύνης για τον τόπο ,που δείχνουν επιφανή στελέχη – Υπουργοί του ΠΑΣΟΚ – οι οποίοι αρνούνται να εφαρμόσουν τις απαραίτητες αλλαγές , ενώ προηγούμενα τις έχουν ψηφίσει.

Αρνούμαι την λογική,… θα ψηφίσουμε ότι μας ορίζει η λογική και επιτάσσουν οι δανειστές ,αλλά δεν θα εφαρμόσουμε τίποτα, που έχει « πολιτικό κόστος» και θα το αφήσουμε για αργότερα.

Αρνούμαι να νομιμοποιήσω ,την μη απομάκρυνση Υπουργών και βουλευτών ,οι οποίοι :

 Αντί να ανοίξουν τα κλειστά επαγγέλματα για να δημιουργηθούν νέες θέσεις εργασίας και να αντιμετωπιστεί το τεράστιο πρόβλημα της ανεργίας, κλείνουν το μάτι σε συντεχνίες και στα συντεχνιακά συμφέροντα. Ψηφίζουν τους νόμους για το «δήθεν »άνοιγμα, αλλά δεν φέρνουν και τα απαραίτητα προεδρικά διατάγματα για την υλοποίηση τους.

 Αντί να κλείσουν τους αντιπαραγωγικούς, άνευ αντικειμένου και υψηλού κόστους ,φορείς και υπηρεσίες του Δημοσίου ( ΤΕΙ – ΣΤΡΑΤΟΠΕΔΑ – ΝΟΜΙΚΑ ΠΡΟΣΩΠΑ – ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΥΣ ) εξακολουθούν να βλέπουν το θέμα ψηφοθηρικά καθυστερούν επιδεικτικά λέγοντας ότι ..εγώ δεν πρόκειται να απολύσω κανέναν ..και συντηρούν το πελατειακό κράτος ,για προσωπικό όφελος.

 Αντί να φροντίζουν να περιορίζουν τα ελλείμματα του δημοσίου με δραστικές περικοπές δαπανών , ρίχνουν την μπάλα στην εξέδρα ,και ανοίγουν συζητήσεις για το συνολικό χρέος, την αδυναμία των εισπρακτικών μηχανισμών , την ευθύνη των Ευρωπαίων δανειστών και τους κακούς « αγανακτισμένους » και τις « παράνομες » εκδηλώσεις τους.

 Αντί να συγκρουστούν με συμφέροντα και νοοτροπίες που ,εν πολλής ,το ΠΑΣΟΚ εμφύτευσε στην κοινωνία μας ,επικαλούνται το πολιτικό κόστος και εφαρμόζουν πρακτικές, που αυτό το πολιτικό κόστος , θα το επωμιστούν κάποιοι επόμενοι ,που …θα αναγκαστούν να εφαρμόσουν τα… απαραίτητα.

Ξεκίνησα την διαδρομή μου μαζί με πολλά από τα σημερινά ηγετικά στελέχη του ΠΑΣΟΚ , άλλοτε συμπορευόμενος και άλλοτε συγκρουόμενος. Σήμερα λοιπόν απαντώ στο δίλλημα της συμμετοχής μου η όχι στην επερχόμενη Συνδιάσκεψη ,με την εξής άποψη.

Αρνούμαι να συμπορευτώ ή έστω να συγκρουστώ με αυτούς που η προσκόλληση τους στην εξουσία, τους έχει κάνει άτολμους, συμβιβασμένους και πειραματιστές στο πρωτοφανές πείραμα να ‘’…φτιάξουν ομελέτα χωρίς να σπάσουν αβγά ‘’.

Πιστεύοντας ,ότι πρέπει να αναδείξουμε και να καταδικάσουμε ανοιχτά, τέτοιες πολιτικές και να κατονομάσουμε ,καταγγείλουμε και ενοχοποιήσουμε προσωπικά τους εκφραστές των , αρνούμαι να συμμετάσχω στην συνδιάσκεψη του ΠΑΣΟΚ και δημοσιοποιώ ανοιχτά τους λόγους

Η ΚΑΚΟΔΑΙΜΟΝΙΑ ΤΟΥ ΝΕΟ - ΕΛΛΗΝΑ και Η ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΡΙΣΗ

του Αντώνη Μανίκα

Έχω καταλήξει ότι το πρόβλημα μας ,σαν κοινωνία και σαν οικονομία ,περιγράφεται σε αυτές τις δύο γραμμές.
Όλοι οι άνθρωποι στον κόσμο προσπαθούν ,να ζήσουν.
Οι Νέο – Έλληνες (δυστυχώς) προσπαθούν, μόνο να καλοπεράσουν.
Τα τελευταία χρόνια βλέπω νέους, να κληρονομούν τεράστιες περιουσίες που δημιούργησαν οι γονείς τους με πολύ κόπο και αντί να μοχθούν να τις αυξήσουν , να τις καταστρέφουν- εξανεμίζουν , σε πολύ μικρό διάστημα ,για χάρη μίας « δήθεν » καλοπέρασης.
Τα τελευταία χρόνια βλέπω τους νέους , να μην σπουδάζουν γιατί ονειρεύονται να επιτύχουν μία επαγγελματική ανέλιξη και μία οικονομική ευμάρεια μέσα από την επαγγελματική τους καταξίωση ,αλλά γιατί, …ικανοποιούν τις προσδοκίες και τα όνειρα των γονιών τους .
Τα τελευταία χρόνια βλέπω, ότι πιο παρασιτικό και αντιπαραγωγικό να αναπτύσσεται τάχιστα , με τις ευλογίες του πολιτικού και επιχειρηματικού κόσμου. Η αναδιανομή του πλούτου γίνεται υπέρ των ‘’ημετέρων’’. Αυτοί που επικρατούν παντού είναι οι ‘’κουμπάροι’’ , οι αρεστοί και όχι οι άριστοι.
Είμαστε μία κοινωνία που έχει ξεχάσει τι θα πει προσπάθεια, αξίες , δικαιοσύνη , και αγώνας. Μία κοινωνία που καταναλώνει ασύστολα , με δανεικά , πέραν από τις δυνάμεις της . Μία κοινωνία που οι πολίτες της προσπαθούν ,να επιδείξει ό ένας στον άλλο ,την πλασματική ευδαιμονία και ευμάρεια του.
Η επιτυχία , η επιβίωση , η δημιουργία , έχει αποκοπεί από την έννοια της προσωπικής προσπάθειας. Κάποιοι άλλοι …φροντίζουν για αυτό και οι νέες γενιές καρπώνονται τους κόπους και τις « διασυνδέσεις »το ‘’δόντι ‘’ ,των παλαιότερων.
Όταν σού εξασφαλίζουν και σου παρέχουν τα πάντα τζάμπα και δεν χρειάζεται να κοπιάσεις για τίποτα , ποιός είναι ο λόγος ,να προσπαθήσεις ;
Αυτή είναι η ιδεολογική πλευρά του προβλήματος.
Αυτό είναι το υπόβαθρο , η βάση, της κοινωνικής οργάνωσης και λειτουργίας ,των Νέο- Ελλήνων.
Σαπίζουμε σε ένα βάλτο που έφτιαξαν οι παλαιότεροι και μας έριξαν μέσα. Ίσως χωρίς κακές προθέσεις , ίσως για να μας βοηθήσουν να μη περάσουμε τις δυσκολίες που πέρασαν αυτοί. Αλλά το αποτέλεσμα είναι ένα ,να είμαστε βολεμένοι , αποδυναμωμένοι , παθητικοί και ανέτοιμοι να αντιδράσουμε.
Στην ιδεολογική βάση που ανέφερα ,πρέπει να προσθέσουμε και το «εποικοδόμημα».
Πάνω σε αυτήν την βάση έχει κτισθεί και το «εποικοδόμημα » που δεν είναι άλλο από το πολιτικό σύστημα της χώρας μας.
Με ελάχιστες ,φωτεινές εξαιρέσεις, που -επιβεβαιώνουν τον κανόνα - υπηρετεί και αναπαράγει ,την ιδεολογική βάση στην οποία οικοδομήθηκε.
Το πολιτικό σύστημα της Νεότερης Ελλάδας ,με την ιδεολογία της ελάχιστης προσπάθειας και του ελάχιστου κόπου ,του ‘’φαίνεσθαι ‘’και όχι του ‘’ πράττειν ‘’,προσπαθεί μόνο να επιβιώσει και να αναπαραχθεί, χωρίς να προσφέρει και να δημιουργεί τίποτα.
Οι πολιτικοί , χωρίς ιδεολογία και οράματα, αντανάκλαση της κοινωνίας που τους παρήγαγε, δημιούργησαν και αξιοποιούν στο έπακρο τις πελατειακές σχέσεις .
Τις χρησιμοποιούν για να είναι γαντζωμένοι και να καρπώνονται την ισχύ της εξουσίας , κρατώντας ομήρους ,τους αποχαυνωμένους , μέσα από την έλλειψη ιδεολογικών αντιστάσεων , υποτακτικούς πολίτες .
Τα τελευταία χρόνια, το πολιτικό σύστημα προσφέρει απλόχερα σε κοινωνικές ομάδες – συντεχνίες - ανταλλάγματα ,δουλειές ,προνόμια, για να διατηρήσει την πολιτική τους υποστήριξη . Αποδεικνύει ότι βρίσκεται ‘’ χρονικά ‘‘ στον μεσαίωνα της Ευρώπης και αναπαράγει τα ‘’Φέουδα ‘’ και τον φεουδαρχικό τρόπο συγκρότησης της κοινωνίας.
Χειραγωγεί και εξαγοράζει ,οποιοδήποτε ανατρεπτικό κίνημα ή ισχυρή προσωπικότητα προκύπτει να είναι πιο διεκδικητικό και το εντάσσει στους βολεμένους. ( Φοιτητικό –Εργατικό - Συνδικαλιστικό ).
Και τώρα στην κρίση δεν ξέρουμε τι να παλέψουμε , τι να αλλάξουμε , από πού να αρχίσουμε και που να τελειώσουμε.
Δεν ξέρουμε, ποιοι θα κάνουν την αρχή και από πού …πρέπει να αρχίσουν.
Το « αβγό έκανε την κότα ή η κότα το αβγό»
Το πολιτικό σύστημα πρέπει να αλλάξει πρώτα, ή εμείς η κοινωνία, να αποκτήσουμε ξανά συνείδηση , αξίες , πραγματισμό ,ιδεολογία , ανάλυση , αποφασιστικότητα , μαχητικότητα , ορίζοντα , όραμα και να αλλάξουμε το πολιτικό σύστημα.
Το πολιτικό σύστημα καθυστερεί να αλλάξει , ..γιατί εμείς ( οι πολίτες )καθυστερούμε να πάρουμε τις αποφάσεις μας. «Ο κόμπος δεν έχει φτάσει στο χτένι ». Η καταστροφή της πλασματικής ευμάρειας δεν έχει φθάσει σε επαρκές επίπεδο. Το επιπλέον « λίπος » δεν έχει καεί ,ακόμα.
Φαίνεται ,μας περιμένουν ακόμα χειρότερες μέρες ,μέχρι να πάρουμε την απόφαση και να αντιδράσουμε.
Ίσως, η τρέχουσα βαθιά οικονομική κρίση , να δώσει την λύση.
Ίσως τελικά και η επαπειλούμενη «κρατική πτώχευση» ,με τις οδυνηρές συνέπειες για όλους, να είναι απαραίτητη.
Ίσως τελικά, εκεί να είναι «ο πάτος του βαρελιού»!!!
Ίσως χρειάζεται να πιάσουμε ’’ πάτο’’ για να γκρεμίσουμε το παλαιό και να κτίσουμε το καινούργιο. Τότε οι υγιείς δυνάμεις και οι σώφρονες πολίτες ,που δεν έχουν να φοβηθούν τίποτα, θα επικρατήσουν και θα οικοδομήσουν το ΝΕΟ ,σε στέρεες βάσεις.
Είναι ζήτημα χρόνου. !! Υπομονή και εγρήγορση.

Η ΦΙΛΟΣΟΦΙΚΗ ΔΙΑΣΤΑΣΗ …ΤΟΥ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΥ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟΥ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΟΣ

του Αντώνη Μανίκα
Η εξέλιξη της ανταλλακτικής οικονομίας και της πρωτόγονης οργάνωσης των κοινωνιών ,επήλθε με την δημιουργία και την χρήση του χρήματος.
Η χρήση του χρήματος και της νέας οργάνωσης των κοινωνιών, είχε σαν κινητήριο μοχλό και άξονα το χρήμα , την συσσώρευση του και την έννοια του κέρδους.
Η διαδικασία ήταν απλή.
Η ύπαρξη πλασματικών ή πραγματικών αναγκών για την επιβίωση κάθε ανθρώπου οδηγούσε σε παραγωγή προϊόντων και υπηρεσιών για να τις καλύψουν.
Η πώληση , το εμπόριο ,αυτών των προϊόντων και των υπηρεσιών , με κέρδος , τροφοδοτούσε νέες παραγωγές , νέα ζήτηση ,νέες ανάγκες , νέες θέσεις εργασίας, νέες πωλήσεις ,κατανάλωση , νέα κέρδη , νέες επενδύσεις , και τέλος ανάπτυξη και ευημερία .
Αυτό ήταν μία αυτοτροφοδοτούμενη, συνεχής διεργασία.
Σε αυτήν την διαδικασία ή αυξανόμενη γνώση ,οι εφευρέσεις και η τεχνολογική εξέλιξη έπαιξαν ρόλο, ώστε να αλλάζουν και να διευρύνονται οι ανάγκες , ή παραγωγή , η ζήτηση ,οι πωλήσεις , οι επενδύσεις , το κέρδος ….και να συνεχίζεται η ανάπτυξη.
Υπήρξαν πολλές συγκρούσεις για το ποιος θα καρπωνόταν και θα έλεγχε το κέρδος( υπεραξία ) και ποιος θα οδηγούσε την ανάπτυξη- επενδύσεις - και προς τα πού.
Όσο όμως υπήρχαν νέες αγορές ( άνθρωποι ) να αγοράζουν τα νέα προϊόντα και να δημιουργούν κέρδη στους παραγωγούς των, το σύστημα λειτουργούσε.
Άλλοτε η διαδικασία ήταν στα χέρια των ιδιωτών , άλλοτε των κρατών , άλλοτε κάποιας ολιγαρχίας( κρατικής , κομματικής , θρησκευτικής , επιχειρηματιών κ.λ.π.) και υπήρχαν πάντοτε διαφωνίες για την κατανομή και την αναδιανομή των κερδών.
Όλα ,τα μέχρι σήμερα εφαρμοσμένα οικονομικά και κοινωνικά συστήματα ,στηριζόταν σε αυτή την διαδικασία και τις διάφορες μορφές ,εξέλιξης της .
Και όλοι ,οι αγώνες των ανθρώπων - κοινωνικών ομάδων - γίνονταν για την πιο δίκαιη διαχείριση του συστήματος και της κατανομής των κερδών.
Και τα σύγχρονα κράτη στηρίχθηκαν στην λειτουργία αυτού του συστήματος και στην εκμετάλλευση των κερδών που παρήγαγε. Με την φορολογία των κερδών χρηματοδοτούσαν την ανάπτυξη , νέες θέσεις εργασίας ,και παρείχαν ένα όλο και πιο διευρυμένο πλαίσιο κοινωνικών υπηρεσιών, προστασίας, ασφάλειας και ευημερίας των πολιτών .
Το πόσο μεγάλα ή πόσο μικρά θα είναι τα κέρδη , ποιός θα τα εκμεταλλεύεται και πώς θα αναδιανέμονται ,ήταν το πεδίο συγκρούσεων των κοινωνιών ,για αιώνες.
Σήμερα το πρόβλημα είναι ότι σε αυτό το σύστημα ,επήλθε κορεσμός.
Δεν μπορεί να αυτοτροφοδοτηθεί, να δημιουργήσει νέες ανάγκες ,νέα προϊόντα , νέα παραγωγή ,νέα κέρδη , νέες επενδύσεις , νέα ζήτηση , νέα κατανάλωση ,νέα ανάπτυξη και να συνεχίσει η ευημερία.
Καταρχήν βρήκε μία διέξοδο. Δημιούργησε πλασματικά κέρδη( φούσκες ) , πλασματικές ανάγκες ,πλασματικό ( πλαστικό ) χρήμα , υπερβολικό – χωρίς αντίκρισμα -δανεικό χρήμα και για λίγο καιρό συνέχισε να λειτουργεί με ψεύτικο χρήμα , δανεικά και ψεύτικα κέρδη που σχηματίζονταν από τον ( υπερβολικό) δανεισμό.
Η τελευταία παγκόσμια οικονομική κρίση απέδειξε ότι και αυτό ,έφτασε στο τέλος του.
Σε παλαιότερες εποχές , όταν το σύστημα έφτανε σε μερικό κορεσμό ,οι πόλεμοι και οι παγκόσμιες καταστροφές επέτρεπαν στο σύστημα να οργανωθεί ξανά και να βρει διεξόδους ,μέσα από την ανοικοδόμηση των καταστροφών που προηγούμενα είχε επιφέρει το ίδιο σε μερικά κράτη και σε μερικούς λαούς.
Και αυτό σήμερα ,με την εξέλιξη των πληροφοριών, των κινημάτων και την ταχύτητα διάδοσης της εικόνας και της ενημέρωσης ,δείχνει ότι δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί.
Ξεκινά λοιπόν μία διαδικασία εύρεσης, νέας ισορροπίας.
Η διαδικασία αυτή ουσιαστικά είναι ένας περιορισμός .Αφού υπάρχουν μικρότερα κέρδη ,η εξέλιξη είναι :
Περιορισμός των αναγκών , περιορισμός της κατανάλωσης, περιορισμός της ζήτησης ,περιορισμός της παραγωγής , περιορισμός των φορολογικών εσόδων , περιορισμός της ανάπτυξης , περιορισμός των θέσεων εργασίας ,περιορισμός των κοινωνικών παροχών .
Αυτό όμως φτιάχνει ένα άλλο φαύλο κύκλο αυτοτροφοδοτούμενης ύφεσης και καταστροφής του επιπέδου ευημερίας όλων των πολιτών και των κρατών ,μέσα από το σπάσιμο της κοινωνικής συνοχής και των εσωτερικών κοινωνικών συγκρούσεων.
Χωρίς τον κινητήριο μοχλό του χρήματος και του κέρδους να παίζει τον ρόλο του, το σύστημα καταρρέει.
Το μεγάλο πρόβλημα είναι ότι η ανθρωπότητα και ή παγκόσμια διανόηση ,δεν έχει βρει κάτι άλλο ,κάτι νέο, που θα κινήσει την διαδικασία ανάπτυξης- ευημερίας ,εκτός του χρήματος και του κέρδους.
Δεν έχουμε βρει ,σαν κοινωνίες ,με τι θα αντικαταστήσουμε το χρήμα και το κέρδος.
Χωρίς τον κινητήριο μοχλό του κέρδους ,
Πως και από ποιους θα γίνουν οι τεράστιες ( υψηλού χρηματικού κόστους ) επενδύσεις σε τομείς εκμετάλλευσης των πλουτοπαραγωγικών πηγών του πλανήτη, ( νερό ,τρόφιμα , αιολική ενέργεια , ορυκτά , ηλιακή ενέργεια.. );
Πώς , αφού μειώνεται συνεχώς η αγοραστική δύναμη των καταναλωτών ,θα αγοραστούν αυτά τα προϊόντα ,αφού δεν θα αφήνουν ικανοποιητικά κέρδη και πρέπει να πουληθούν φθηνά ή να παρασχεθούν δωρεάν;
Σε μία θεωρεία που λέει ότι, αυτό πρέπει να το κάνουν τα κράτη για λογαριασμό των πολιτών τους, υπάρχουν τα εξής αναπάντητα ερωτήματα;
Πού θα βρουν τα κράτη τη απαραίτητη χρηματοδότηση για έρευνα και επενδύσεις ;
Ποιός θα τους δανείσει χωρίς να προσδοκά κέρδη ;
Πού θα βρουν να πουλήσουν τα παραγόμενα προϊόντα ; Και αν το κάνουν, πουλήσουν φθηνά (χωρίς κέρδη )- προσιτά για τους λαούς - ,πώς θα καλύψουν τα δάνεια και το κέρδος των δανειστών ;
Το παράδειγμα είναι οι Αραβικές χώρες . Αν πουλήσουν φθηνά – χωρίς κέρδος – το πετρέλαιο που παράγουν, πώς θα συντηρήσουν την ευημερία των πολιτών τους ;
Ίσως μία παγκόσμια καταστροφή που θα επέλθει από την κατάρρευση αυτού του συστήματος ,δώσει την απάντηση.
Ίσως μία νέα κοινωνική οργάνωση ξεπηδήσει από τα συντρίμμια ,αυτής της καταστροφής.
Ίσως το προλάβουμε και βρούμε άλλες διεξόδους .
Ήδη ,ακούγονται φωνές ,ότι η λύση θα δοθεί μέσα από την επιστροφή σε μία μορφή πρωτόγονης οργάνωσης και λειτουργίας .
Ίσως η λύση είναι μια πρωτόγονη κοινωνική οργάνωση που θα στηρίζεται στη παραγωγή και την ανταλλαγή των βασικών προϊόντων επιβίωσης και των βασικών υπηρεσιών.
Ίσως ή λύση είναι να στραφούμε έγκαιρα ,ξανά στον πρωτογενή τομέα της παραγωγής αγαθών, ώστε να επιβιώσουμε στις νέες συνθήκες.
Ειλικρινά περιμένω με αγωνία την παγκόσμια διανόηση να σταθεί στο ύψος της και να ανοίξει έναν διάλογο εκφράζοντας τους βαθύτερους προβληματισμού της για το θέμα αυτό.
Είναι ολοφάνερο ότι υπάρχει ανάγκη ,να αρχίσουμε να ανιχνεύουμε την μετά- μοντέρνα εποχή και την νέα επερχόμενη οργάνωση των κοινωνιών.

Ο ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΣ ΚΑΙ.. ΟΙ ΜΕΤΑΛΛΑΞΕΙΣ ΤΟΥ …ΚΑΤΑΡΡΕΟΥΝ

( Η Νέα Ευρώπη … Ανατέλλει )
του Αντώνη Μανίκα
Πολλά χρόνια τώρα παρατηρούμε τα αδιέξοδα του Παγκόσμιου καπιταλιστικού συστήματος να μεγαλώνουν και να δημιουργούν σοβαρούς συστημικούς τριγμούς.
Οι προσπάθειες να βρεθούν νέες λύσεις και νέες μορφές συσσώρευσης κεφαλαίων και κέρδους ,συνεχώς αποτυγχάνουν .
Η στροφή σε παραγωγή κερδών από εκμετάλλευση αντιπαραγωγικών μηχανισμών που επετράπη μέσα από το χρηματοπιστωτικό σύστημα οδηγεί στις « φούσκες » και στην κατάρρευση .
Στην αρχή ,η μόχλευση, τα τοξικά ομόλογα , τα παράγωγα , τα hedge funds, τα ασφάλιστρα κινδύνου ,το short selling και άλλες « μοντέρνες » μέθοδοι δημιουργίας κέρδους έδωσαν μία πρώτη λύση, μία διέξοδο στα αδιέξοδα του Καπιταλισμού. Και η τελευταία αυτή προσπάθεια ,που εξελίχτηκε λόγω της παγκοσμιοποίησης και της ελεύθερης διακίνησης κεφαλαίων , απέτυχε , αφού πρώτα εγκαθίδρυσε μία νέα εξουσία .
Αναγόρευσε ,σαν παγκόσμιο «ηγέτη », το χρηματοπιστωτικό σύστημα ,το οποίο επεβλήθη κατά κράτος στις πολιτικές κυβερνήσεις και αλλοίωσε και το παραγωγικό μοντέλο της οικονομίας. Σε αυτό βοήθησε και η ανεπάρκεια και η μετριότητα των πολιτικών ηγεσιών , η έλλειψη οραμάτων και αναλύσεων του νέου φαινομένου και ή στείρα προσκόλληση σε παραδοσιακά μοντέλα σκέψης.
Το κέρδος σταμάτησε να παράγεται πλέον από την εκμετάλλευση της υπεραξίας των εργαζομένων και παράγεται από την υπεραξία που δημιουργεί η ίδια η διακίνηση του χρήματος .
Μετατοπίσθηκε και αλλοιώθηκε και η κύρια αντίθεση μεταξύ κεφαλαίου και εργαζομένων.
Αυτήν την πραγματικότητα έχουμε να αντιμετωπίσουμε σήμερα ( αριστεροί και δεξιοί ) καπιταλιστές και σοσιαλιστές και δεν έχουμε τα κατάλληλα εργαλεία. Οι αναλύσεις που έχουμε αφορούν μία άλλη ,παλαιότερη εποχή.
Από όποια μεριά και να τοποθετηθούμε ιδεολογικά ,για να αντιμετωπίσουμε τις νέες προκλήσεις ,πρέπει να δημιουργήσουμε νέες αναλύσεις , νέους κανόνες, νέα εργαλεία.!!!
Η παρατήρηση των σημερινών αδιεξόδων του συστήματος , η ανάλυση των αιτιών, μας δείχνει το δρόμο. Η παραδοσιακή αντιμετώπιση , ο αφορισμός ,ο δογματισμός και οι ιδεολογικές αγκυλώσεις είναι καταστροφικές διαδικασίες αντιμετώπισης του νέου κινδύνου.
Αν περιγράψουμε σε τίτλους ,τι πρέπει να γίνει και αφού παρατηρήσουμε τις αιτίες που μας οδήγησαν ως εδώ ,μπορούμε να πούμε ότι πρέπει:
Α. Να αποκατασταθεί και να επανέλθει η εξουσία στα χέρια των πολιτικών, που θα ελέγξουν το χρηματοπιστωτικό σύστημα και θα το κρατήσουν ,σαν απλό εργαλείο, εκτέλεσης των πολιτικών τους.
Β. Να ξεφύγουν οι πολιτικοί από το παρελθόν και τις αγκυλώσεις τους. Αυτό προϋποθέτει μία νέα, γενναία ματιά , συγκρούσεις και να ακουστεί η παγκόσμια διανόηση.
---------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Αντιμετωπίζοντας με αυτή τη σκοπιά το Ευρωπαϊκό πρόβλημα ( και της χώρας μας ) πιστεύω ότι πρέπει ,το γρηγορότερο δυνατόν ,να γίνουν τα εξής :
Η πολιτική ενοποίηση της Ευρώπης να αποκτήσει Ενιαία Οικονομική Διακυβέρνηση.
Μέσα στον επόμενο χρόνο να έχει θεσμοθετηθεί και να έχει εγκατασταθεί, ένα Ευρωπαϊκό Υπουργείο Οικονομικών.
Να έχουν αποσαφηνιστεί οι αρμοδιότητες του και να του έχουν παρασχεθεί (πολιτικά) όλα τα όπλα για να μπορεί να κερδίσει την μάχη της αποκατάστασης της οικονομικής τάξης, δηλαδή να επαναφέρει την εξουσία στα χέρια των πολιτικών, ελέγχοντας το χρηματοπιστωτικό σύστημα ,τις « αγορές » και την οικονομική λειτουργία, στην Ευρώπη.
Οι κατευθύνσεις και οι στόχοι της ενιαίας οικονομικής διακυβέρνησης θα πρέπει να είναι:
 Ενιαίος Ευρωπαϊκός ισοσκελισμένος προϋπολογισμός, μηχανισμός και εργαλεία επιτήρησης και εκτέλεσης του, πολιτικές εξισορρόπησης της ανάπτυξης μεταξύ βορά και νότου, μεταξύ φτωχών και πλουσίων χωρών ,μέσα στην Ευρωζώνη και άρσης ή σημαντικού περιορισμού, των οικονομικών αντιθέσεων.
 Επιβολή Ισοσκελισμένων προϋπολογισμών στα επί μέρους κράτη, με ρητή δέσμευση στο να μην επιτρέπεται η δημιουργία ελλειμμάτων και Ευρωπαϊκούς μηχανισμούς παρακολούθησης και προληπτικής επέμβασης.( Δημοσιονομική πειθαρχία )
 Νέο νομικό πλαίσιο λειτουργίας των χρηματαγορών και του χρηματοπιστωτικού συστήματος. Σε αυτό θα περιλαμβάνονται κανόνες κατάργησης ,των μοχλεύσεων, των παραγώγων, των τοξικών ομολόγων και όλων αυτών που επέτρεψαν να δημιουργηθούν οι φούσκες του γρήγορου πλουτισμού , που ξεφουσκώνουν σήμερα. Τα hedges funds θα μπορούν να λειτουργούν και να επενδύουν με τους κανόνες και τους περιορισμούς που έχουν σήμερα τα αμοιβαία κεφάλαια και τα ασφαλιστικά ταμεία.
 Νέες ρυθμίσεις – νόμοι – για ενιαία εφαρμογή των κανόνων του «επιχειρείν» και του ανταγωνισμού σε όλες της χώρες της Ευρωζώνης ( Ανοιχτά επαγγέλματα – κανόνες ίδρυσης εταιρειών ,θεσμικό και φορολογικό πλαίσιο, επιτόκια δανεισμού )
Η αντιμετώπιση των ειδικών προβλημάτων κάθε μίας χώρας ,της Ευρωζώνης ,θα γίνεται σαν να αντιμετωπίζεται το πρόβλημα μίας επιχείρησης ,μέσα στην ίδια την χώρα. Αυτό θα επιβάλει σιγά – σιγά και ενιαία φορολογική και ασφαλιστική πολιτική για όλες τις χώρες καθώς και ενιαίο σύστημα αμοιβών ( βλέπε ,τις επιδιώξεις της ΜΕΡΚΕΛ ) .
Τα εργαλεία και οι πόροι που θα έχει το νέο Οικονομικό Υπουργείο της Ευρώπης θα πρέπει να είναι:
• Στην αρχή ,αξιόπιστους κεφαλαιακά μηχανισμούς στήριξης προβληματικών χωρών και καθοδήγηση τους σε ανάπτυξη. Δηλαδή να μετεξελιχθεί το EFSF και η Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων - με ευλυγισία και κεφαλαιακή επάρκεια- σε εργαλεία άρσης των εσωτερικών οικονομικών αντιθέσεων στην Ευρωζώνη . ( Μία πρώτη εκτίμηση των απαιτούμενων κεφαλαίων αυτών των μηχανισμών είναι της τάξης των 4 – 5 τρις EURO. )
• Ισχυρή Κεντρική Ευρωπαϊκή Τράπεζα που θα ελέγχει όλες τις τράπεζες της Ευρώπης θα βάζει ενιαίους κανόνες, ώστε στο τέλος να μπορέσει να αγοράσει μέρος τού χρέους των υπερχρεωμένων κρατών με σκοπό να το διαγράψει , ώστε όλες οι χώρες να έχουν σχεδόν την ίδια αφετηρία, στο ξεκίνημα της νέας εποχής.
• Ευρωομόλογο .Για προσέλκυση κεφαλαίων με χαμηλά επιτόκια και ασφάλεια, για όλες τις χώρες της Ευρώπης. Προϋπόθεση για να χρησιμοποιήσει μία χώρα τα Ευρωομόλογα θα είναι η δημοσιονομική της εξυγίανση και τα μηδενικά ελλείμματα της .Αυτό θα είναι και το όπλο της Ευρώπης απέναντι στα Αμερικανικά και Κινέζικα ομόλογα .

Tο Νέο Οικονομικό Υπουργείο της Ευρώπης θα πρέπει να μπορεί να υποτιμά το euro και να κόβει νέο χρήμα( που θα χρειαστεί άμεσα ) ,ώστε να ανταποκριθεί στον παγκόσμιο ανταγωνισμό.
Επίσης, για την εξεύρεση των απαραίτητων πόρων, θα πρέπει να μπει ένας νέος φόρος στις Ευρωπαϊκές τραπεζικές και χρηματιστηριακές συναλλαγές.
Όλα αυτά ,θα κάνουν μία Ευρώπη ( των 350 εκατομμυρίων πολιτών ) ,δυνατή , χωρίς εσωτερικές αντιθέσεις και έριδες ,ικανή να αντιμετωπίσει τον παγκόσμιο ανταγωνισμό. Μάλιστα με την προοπτική ένταξης σε αυτήν, των χωρών των Βαλκανίων και με μία ειδική σχέση σύνδεσης ,με Τουρκία – Ρωσία , μπορεί να μετατραπεί σε υπερδύναμη.
Μια τέτοια Ευρώπη θα μπορεί να εκμεταλλευτεί , τις τεράστιες πλουτοπαραγωγικές πηγές που διαθέτει ,τον παραγόμενο πλούτο και την υπεραξία που μπορεί να προσδώσει στα προϊόντα που παράγει με την υψηλή τεχνολογία που διαθέτουν οι χώρες του βορά , τα συγκριτικά πλεονεκτήματα κάθε Ευρωπαϊκής χώρας- όπως ο Τουρισμός και η Ηλιακή Ενέργεια - στις χώρες του Νότου και φυσικά το υψηλής ποιότητας και εκπαίδευσης , ανθρώπινο δυναμικό που διαθέτει.
Μια τέτοια Ευρώπη θα μπορεί να σταθεί απέναντι στην ανερχόμενη Ασία ,στις ΗΠΑ , την Ιαπωνία και την Ρωσία ,ισότιμα και με προοπτικές επιβίωσης μέσα από έναν υγιή παγκόσμιο ανταγωνισμό.
Σήμερα δεν υπάρχει άλλος δρόμος για όποιον διαθέτει ανοιχτό μυαλό και δεν περιορίζεται σε εθνικά μικροσυμφέροντα και εσωτερικές μικροπολιτικές συγκρούσεις. Το όραμα πρέπει να είναι μεγάλο και δίνει λύσεις και στόχους, για τα επόμενα 50-100 χρόνια.

ΑΝΑΡΩΤΙΕΜΑΙ ΤΙ ΕΙΔΟΥΣ… ΕΛΛΗΝΑΣ… ΕΙΜΑΙ;

του Αντώνη Μανίκα
Ακούω συνέχεια για τα οικονομικά προβλήματα που αντιμετωπίζει κάθε Ελληνικό νοικοκυριό , και πώς θα ανταπεξέλθει στο δύσκολο δρόμο της προσαρμογής εν μέσω ύφεσης και χωρίς ρευστότητα.

Ακούω ότι επειδή η Ευρωπαϊκή τράπεζα αύξησε τα επιτόκια δανεισμού ,θα αυξηθούν τα επιτόκια και οι δόσεις για τα καταναλωτικά , στεγαστικά , επιχειρηματικά , πιστωτικές κάρτες κ. λ. π. και πως θα ανταπεξέλθουν τα νοικοκυριά.

Ο πολίτης ( όπως εγώ ) που δεν έχει κανένα τέτοιο δάνειο , τι να κάνει ;

Ακούω ότι ξεζουμίζει η εφορία τους Έλληνες με την ρύθμιση και τακτοποίηση των αυθαίρετων και θα κληθούν να πληρώσουν πρόστιμα. Το ερώτημα είναι που θα τα βρουν τα χρήματα, εν μέσω κρίσης.

Ο πολίτης ( όπως εγώ ) που δεν έχει κανένα αυθαίρετο , τι να κάνει;

Ακούω ότι θα πληρώσουν πρόστιμα οι Έλληνες για την ρύθμιση των ημι - υπαίθριων και την νομιμοποίηση τους.

Ο πολίτης ( όπως εγώ ) που δεν έχει κανένα ημι- υπαίθριο να ρυθμίσει, τι να κάνει ;

Ακούω ότι οι συμπολίτες μου δεν μπορούν να πληρώσουν φόρους για τα τεκμήρια… και δεν μπορούν να συντηρήσουν τα σκάφη τους ή να στέλνουν τα παιδιά τους σε ιδιωτικά σχολεία κ. λ. π.

Ο πολίτης ( όπως εγώ ) που δεν έχει σκάφος και δεν στέλνει τα παιδιά του σε ιδιωτικά σχολεία , τι να κάνει;

Ακούω ότι οι επιχειρηματίες δεν μπορούν να καταβάλουν το ΦΠΑ ( που έχουν εισπράξει ) και πρέπει να γίνει ρύθμιση ,σε δόσεις.

Ο πολίτης ( όπως εγώ ) που δεν χρωστάω ΦΠΑ ,τι να κάνει ;
Ακούω ότι στενάζει η αγορά από τις συνεχείς περαιώσεις και κάθε επαγγελματίας που πρέπει να πληρώσει για την περαίωση πνίγετε και δεν έχει χρήματα.
Ο πολίτης ( όπως εγώ ) που δεν έχει καμία περαίωση τι να κάνει;
Ακούω ότι πρέπει να δοθεί ρευστότητα και νέα δάνεια από τις τράπεζες για να κινηθεί η πραγματική οικονομία.
Ο πολίτης ( όπως εγώ ) που δεν χρειάζεται κανένα δάνειο τι πρέπει να κάνει;
Ακούω ότι οι τράπεζες κάνουν κατασχέσεις αυτοκινήτων γιατί οι πελάτες τους ( αγοραστές ) δεν πληρώνουν τις δόσεις και μάλιστα το κράτος πρέπει να νομοθετήσει ενάντια στις κατασχέσεις.
Ο πολίτης ( όπως εγώ ) που δεν χρωστάει και πήρε το αυτοκίνητο του χωρίς δάνειο ,τι να κάνει;
Ακούω ότι οι εφορίες ζητούν από αυτούς που χρωστάνε φόρους να πάνε να τους ρυθμίσουν σε δόσεις γιατί θα κινηθούν νομικά . Και μάλιστα αυτές οι οφειλές είναι δις εκατομμύρια .
Ο πολίτης ( όπως εγώ ) που δεν χρωστάνε στην εφορία ,τι να κάνουν;
Ακούω ότι οι δημόσιοι υπάλληλοι παραπονιούνται ότι χάνουν κάτι extra επιδόματα - που διπλασίαζαν το μισθό τους - και δεν μπορούν να ζήσουν
Ο πολίτης ( όπως εγώ ) που δεν είχε ποτέ τέτοια επιδόματα τι να κάνει;
Ακούω ότι οι νέοι, είναι απεγνωσμένοι γιατί πλέον δεν μπορούν να διορισθούν στο δημόσιο και δεν έχουν μέλλον
Ο πολίτης ( όπως εγώ ) που δεν ήθελαν να διορισθούν ποτέ στο δημόσιο ,τι πρέπει να κάνουν;
Ακούω ότι άνθρωποι που έχασαν την δουλεία τους στον ιδιωτικό τομέα( όπως και εγώ ) δεν μπορούν να ζήσουν.
Ο πολίτης ( όπως εγώ ) που έχει κάτι οικονομίες στην άκρη ( για τα δύσκολα ) γιατί μπορούν να ζήσουν;
Ακούω ότι δεν υπάρχουν πλέον δουλειές και πρέπει ο κόσμος να μεταναστεύσει και να αλλάξει αντικείμενο εργασίας.
Ο πολίτης ( όπως εγώ ) που αυτό το βλέπει ευκαιρία ,τι να κάνει ;
Ακούω ότι κάτι επαγγελματίες από τα κλειστά επαγγέλματα ( Ταξί – Φορτηγά ) χάνουν τις άδειες τους , που τις πουλούσαν στην μαύρη και αφορολόγητα και καταστρέφονται οικονομικά.
Ο πολίτης ( όπως εγώ ) που δεν έχει καμία τέτοια άδεια τι πρέπει να κάνει ;
Τελικά έχω τρελαθεί ,δεν ξέρω τι είδους Έλληνας είμαι εγώ και αυτοί οι συμπολίτες μου που είναι σαν και εμένα.
Μάλλον είμαστε ηλίθιοι ή κάτι… χειρότερο ,αφού δεν έχουμε τίποτα από αυτά που θίγουν όλους τους άλλους συμπολίτες μας.
Μάλλον κάποιο σοβαρό λάθος έχουμε κάνει στην ζωή μας και πηγαίνουμε κόντρα στο ρεύμα και ενάντια στους πολλούς.
Πραγματικά αισθάνομαι ηλίθιος ή από άλλο πλανήτη ,αφού όλα αυτά που απασχολούν όλη μέρα τους περισσότερους συμπολίτες μου και τα ΜΜΕ ,δεν με αφορούν.
Θα ήθελα να δω τελικά ,ποιός θα ασχοληθεί και με αυτούς τους πολίτες που δεν χρωστούν , δεν έχουν κλέψει , δεν ανήκουν σε συντεχνίες με ειδικά προνόμια , δεν έχουν παρανομήσει ,δεν έχουν εκμεταλλευτεί, βαδίζουν λογισμένα, επιχειρούν νόμιμα, δουλεύουν τίμια , σχεδιάζουν μακροπρόθεσμα και είναι αισιόδοξοι.
Πότε θα σταματήσει αυτός ο βιασμός της λογικής ,αυτή η ισοπέδωση ,ότι όλοι είμαστε ίδιοι , προβληματικοί και αναγκεμένοι.
Πώς και ποιός θα μας προστατέψει από αυτή την ισοπεδωτική αρνητική- καταστροφική προπαγάνδα.
Κοντεύει να με πιάσει κατάθλιψη και να πιστέψω - κόντρα στην λογική - ότι δεν υπάρχουν άλλοι …τέτοιοι Έλληνες, σαν και εμένα!!.
Ξυπνάω το πρωί , κοιτιέμαι στον καθρέπτη και αναρωτιέμαι τι είδους …Έλληνας είμαι !!!