ΩΡΑ ΔΡΑΣΗΣ

ΣΤΗ ΜΝΗΜΗ ΤΟΥ ΑΛΕΚΟΥ ΠΑΝΑΓΟΥΛΗ

Ο Χώρος Πολιτών Χολαργού, ο Σύλλογος Χολαργιωτών για τον Πολιτισμό και το Περιβάλλον, ο Α.Σ. ΦΛΟΓΑ Χολαργού και το Δίκτυο Αυτοοργάνωσης Πολιτών Χολαργού

ΚΑΛΟΥΜΕ

Όλους τους πολίτες της περιφέρειας του Υμηττού, την Πέμπτη 1η Μάη 2008 και ώρα 10.00, στην οδό Ναυαρίνου «Ανοιχτό γήπεδο μπάσκετ ΧΑΤΖΟΠΟΥΛΟΣ», για να καθαρίσουμε το δάσος μας.

Τηλ. Επικ. 6946505815 και 6942496406

Προς τα Ελληνικά Κόμματα

του Θόδωρου Χαλιμά

Η λύση του λεγόμενου Μακεδονικού είναι απλή και απορώ πως οι φίλοι μας Αμερικάνοι και οι Ευρωπαίοι δεν την έχουν σκεφθεί.

1) Οι Αλβανοί της σημερινής FYROM που ανέρχονται στο 30% του πληθυσμού των Σκοπίων διάκεινται λίαν εχθρικώς προς τους Σλαβομακεδόνες και αργά ή γρήγορα θα αναζητήσουν την αυτονομία τους. Πρέπει να βοηθηθούν στην ΑΠΟΣΧΙΣΗ τους με την δημιουργία ενός Αλβανομακεδονικού Κρατιδίου, το οποίον θα αναγνωρίσει και η Ελλάδα.
2) Το απομείναν της σημερινής ΠΓΔΜ να ανακηρυχθεί ως Σλαβομακεδονικόν κράτος που είναι ιστορικώς και εθνολογικώς σωστό, το οποίον ελπίζω να αναγνωρίσει και η Ελλάδα.

Η λύση αυτή είναι εφικτή εάν οι φίλοι μας Αμερικάνοι και οι συνεταίροι μας Ευρωπαίοι την επιδιώξουν.

Η λύση αυτή προσφέρει ΕΙΡΗΝΗ στην περιοχή . Γιατί θα εκλείψει η διχόνοια μεταξύ Σλαβομακεδόνων και Αλβανών της ΠΓΔΜ και οι ανιστόρητες λυτρωτικές βλέψεις των Σλαβομακεδόνων έναντι της Ελληνικής Μακεδονίας, αλλά και οι διαμάχες με τους άλλους γείτονες της σημερινής ΠΓΔΜ.
Η Ελλάδα αναγνωρίζοντας τα δύο αυτά κράτη θα τα βοηθήσει να γίνουν μέλη της ΕΕ και του ΝΑΤΟ εξασφαλίζοντας την Ειρήνη στην περιοχή.
Οι φίλοι μας οι Αμερικάνοι θα μπορούν έτσι να έχουν απόλυτη κυριαρχία πάνω σ’αυτά τα δύο κράτη με την συναίνεση και της Ελλάδος.

Φίλοι μας Αμερικανοί και Ευρωπαίοι είναι μια λύση που λύνει το σημερινό αδιέξοδο και αποκαθιστά την Ιστορική και Εθνολογική αλήθεια.

ΟΡΓΑΝΩΣΕΙΣ ΠΑΣΟΚ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΑ

του Αντώνη Μανίκα

Προσπαθώντας να πετύχουμε την αναγέννηση και την σωστή επαναλειτουργία των οργανώσεων του ΠΑΣΟΚ αντιμετωπίζουμε το θέμα με προτάσεις οργανωτικής μορφής (τομεακές – θεματικές - διασπορά – ποσοστώσεις – τρόπους εκλογής οργάνων- κ.λ.π ).
Είναι στην σωστή κατεύθυνση να προσπαθήσουμε να λύσουμε και να διορθώσουμε προβλήματα που παρατηρήθηκαν στην λειτουργία των οργανώσεων στο παρελθόν αλλά πρέπει να εξετάσουμε και κάτι ακόμα πιο σημαντικό !!!

Πρέπει να εξετάσουμε το αν είναι απαραίτητο για την κοινωνία η ύπαρξη και λειτουργία των οργανώσεων του ΠΑΣΟΚ.
Αν είναι απαραίτητο , γιατί υπάρχει αυτή η απαξίωση , η απομαζικοποίηση ιδίως από νέους και η συρρίκνωση των οργανώσεων σε ένα γερασμένο - μη ελκυστικό σώμα !!!

Μήπως « η ψευδαίσθηση για την … ευδαιμονία της μεσοαστικής τάξης που ζούμε » δεν επιτρέπει σε κανένα νέο - που ζει μέσα στον προστατευτικό κλοιό των γονέων του - να πιστέψει ότι θίγετε πραγματικά και ουσιαστικά από την αδιαφορία του και από την μη ενασχόληση του , με τα κοινά.

Μήπως η παιδεία που παρέχουμε στα παιδιά μας δεν έχει την δύναμη να καταδείξει στους νέους ότι έχουν φτάσει στο βάθος της ..μιζέριας , κινδυνεύουν και πρέπει να πάρουν την υπόθεση της ζωής τους ,στα χέρια τους
Μήπως οι γονείς με τις υπερπροσπάθειες τους ( δουλεύοντας σε δύο η τρεις δουλειές ή ξεπουλώντας την περιουσία τους φροντίζουν να μην λήψη … τίποτε στα παιδιά τους ) και τους προσφέρουν το κακό παράδειγμα , την λύση , ότι κάποιοι άλλοι θα φροντίσουν για αυτά και δεν χρειάζεται να ενεργοποιηθούν .

Υπάρχει ένα σοβαρό ερώτημα στα μέλη του ΠΑΣΟΚ , κάθε φορά που βλέπω συγκεντρώσεις μελών έχω μία απορία !!!

Πού είναι τα παιδιά όλων αυτών των συντρόφων που έχουν την ηλικία να ενεργούν κοινωνικά και πολιτικά, γιατί δεν συμμετέχουν ;

Αν τα μέλη του ΠΑΣΟΚ δεν έχουν πείσει τα παιδιά τους να γίνουν ενεργοί πολίτες πως θέλουμε να κινηθεί η κοινωνία και να ζωντανέψει το κόμμα ;

Μήπως η εξαθλίωση δεν έχει φθάσει σε εκείνα τα όρια που θα ξυπνήσει τον κόσμο να βγει από το καβούκι της …προσωπικής… ευδαιμονίας ;

Μήπως δεν ήρθε η ώρα ακόμα , να κινηθεί η κοινωνία , να λειτουργήσουν οι …πολιτικές οργανώσεις ;

Μήπως όταν θα φθάσει αυτή η στιγμή οι νέοι θα καταρρίψουν με την δράση τους ΚΑΙ ΜΑΛΛΟΝ ΒΊΑΙΑ , όλα αυτά τα φαινόμενα σήψης που περιγράφουμε στις οργανώσεις και την λειτουργία τους ;

Έτσι δεν κάναμε και εμείς στα νιάτα μας !!

Μήπως το μήνυμα που παίρναμε από τους γονείς μας εμείς, όταν είμαστε νέοι ,ήταν : « … εγώ δεν μπορώ να κάνω τίποτε για σένα… φρόντισε μόνος σου να βρεις τις …λύσεις σου »
και αυτό το μήνυμα της εποχής μας , δεν μας διαπαιδαγώγησε για να φτιάξουμε το κίνημα της αλλαγής !!!

Η ιστορία μας έχει διδάξει ότι όταν φθάσει « ο κόμπος στο ..κτένι » γεννιέται και η λύση και μάλλον βίαια , ίσως μέσα από συγκρούσεις !!!

Άρα μήπως δεν έχει φθάσει ακόμα ή κατάλληλη στιγμή .

ΠΑΣΟΚ ΚΑΙ ΟΡΓΑΝΩΣΗ

του Αντώνη Μανίκα

Ήδη το τελευταίο διάστημα, στο ΠΑΣΟΚ , ξεφύγαμε από τις εσωτερικές αντιπαραθέσεις- εξουσίας - σε επίπεδο υψηλών στελεχών ( κορυφής ) γιατί πιθανόν έγινε κατανοητό από όλα τα κορυφαία στελέχη ότι αυτές οδηγούν σε συρρίκνωση και απαξίωση του κόμματος και δεν ωφελούν κανέναν και τίποτα.
Τα κορυφαία στελέχη αποδεικνύουν έστω και αργά , γιατί είναι κορυφαία και ανοίγουν νέους δρόμους για το ΠΑΣΟΚ.

Το πρόβλημα πλέον είναι στην στις οργανώσεις του ΠΑΣΟΚ και στην λειτουργία τους.

Το πρόβλημα παραμένει εντονότατο στις οργανώσεις του ΠΑΣΟΚ και τίθεται με το ερώτημα λειτουργούν ή όχι και γιατί;

Το πρόβλημα τίθεται με το ερώτημα για όλους εμάς , τα μεσαία στελέχη και τα μέλη λειτουργούμε ή όχι και γιατί ;

Όσο οι απαντήσεις για το κατάντημα των οργανώσεων και της μη λειτουργίας μας προσπαθούν να « σταθούν » σε εσωτερικές εξηγήσεις και σε αντανάκλαση με τις αντιπαραθέσεις στην κορυφή του κόμματος απλά στρουθοκαμηλίζουμε ,γιατί η μη λειτουργία των οργανώσεων έχει ξεκινήσει πολύ πριν την τελευταία ήττα και την αντιπαράθεση των κορυφαίων στελεχών του ΠΑΣΟΚ , που ξεκίνησε μετά και είναι ζήτημα ιδεολογικό. !!!

Η απάντηση στο ερώτημα για εμένα είναι ξεκάθαρη !!

Δεν λειτουργούμε εμείς και δεν λειτουργούν οι οργανώσεις .

Δεν παράγουμε τίποτε ελκυστικό για τον πολίτη
Δεν συγκινούμε και δεν προσελκύουμε κανέναν
Δεν συνεισφέρουμε στην παραγωγή πολιτικής και στην διάχυση στην κοινωνία ,των πολιτικών που δημιουργεί το κόμμα
Δεν συνεισφέρουμε στον έλεγχο της εξουσίας και τέλος
Δεν έχουμε λόγο ύπαρξης έτσι όπως είμαστε γιατί …ακολουθούμε ένα παραδοσιακό μοντέλο λειτουργίας οργάνωσης που είχε νόημα μόνο όταν επρόκειτο να καταλάβει και να διαχειριστεί την εξουσία.

Δεν έχουμε βρει ένα όραμα προσωπικής ικανοποίησης που να εξηγεί γιατί ασχολούμαστε με τα κοινά – χωρίς σκοπιμότητες - και δεν το έχουμε δώσει στον πολίτη.
Για να ασχοληθεί κάποιος με την πολιτική χρειάζεται ή να έχει στόχο το άμεσο αποτέλεσμα που φέρνει η διαχείριση της εξουσίας ή ένα ελκυστικό ιδεολογικό όραμα προσφοράς , που αποφέρει προσωπική ικανοποίηση .
Έχουμε πείσει τους πολίτες ότι διαθέτουμε και λειτουργούμε με κάποιο τέτοιο όραμα, με κάποιες αξίες , με κάποια υψηλά ιδανικά ; Νομίζω πως όχι.

Έχουμε « κολλήσει » να προσπαθούμε να αποδείξουμε ότι θα κάνουμε καλύτερη διαχείριση της εξουσίας στο μέλλον και συγκρουόμεθα με τις μνήμες του καθένα, από το πρόσφατο παρελθόν μας, που δεν πείθει γι’αυτό .

…Οι οργανώσεις παραμένουν έτσι όπως ήταν, δεν αλλάζουν πρόσωπα, δεν αλλάζουν λειτουργίες , δεν αλλάζουμε εμείς , και δεν φαίνεται στην κοινωνία να γίνεται καμία προσπάθεια εσωτερικής αλλαγής των οργανώσεων μας …!!!

Γιατί ;

Η εξήγηση πού δίνω έρχεται από την ανάλυση του ποιοι αποτελούν σήμερα τις οργανώσεις του ΠΑΣΟΚ

Α ) Μία συντριπτική πλειοψηφία μελών και μεσαίων στελεχών αποτελείται από αυτούς που παρέμειναν στις οργανώσεις τα τελευταία χρόνια και είναι άνθρωποι συνδεδεμένοι σφιχτά με την εξουσία που είχε το ΠΑΣΟΚ και την νομή της.
Εκπροσωπούν συμφέροντα ,έχουν ιδιοτελείς σκοπούς , έχουν δεθεί πίσω από στρατούς πολιτικών παραγόντων , βουλευτών και ασκούν την στρατευμένη λειτουργία της υποστήριξης των προσωπικών συμφερόντων των ομάδων που εκπροσωπούν και των προσωπικών τους στόχων για ανέλιξη σε πόστα εξουσίας ( καθεστωτικά φαινόμενα όπως περιγράφει ο πρόεδρος ), δυστυχώς έτσι έμαθαν !!.
Δυστυχώς ή ευτυχώς τους έχει πάρει είδηση ό κόσμος και απομακρύνεται από αυτούς όπως… ο διάολος από το… λιβάνι.
Ο μόνος εμφανής στόχος τους είναι ,να επιστρέψει το ΠΑΣΟΚ στην εξουσία ,για να την εκμεταλλευτούν για ίδιον όφελος.
Έχουν μετατρέψει τις οργανώσεις σε « πάρκιγκ » παραγόντων και προσωπικών φιλοδοξιών.

Β) Ένα μεγάλο μέρος των μελών και των μεσαίων στελεχών αποτελούν οι ηρωικοί παλαιοί αγωνιστές , κυρίως σε μεγαλύτερες ηλικίες , που στα νιάτα τους και στο ξεκίνημα του ΠΑΣΟΚ έδωσαν ηρωικούς πολιτικούς και κοινωνικούς αγώνες για την πολιτική και ιδεολογική αλλαγή του τόπου μας .
Σήμερα οι περισσότεροι παρακολουθούν παθητικά τις εξελίξεις , μέσα από μία στρεβλή αντίληψη νομιμοφροσύνης προς το κόμμα , δεν παίρνουν πρωτοβουλίες λύσης ( ή το… ματσούκι ) που λέει γραφικά κάποιος σύντροφος και απλά σε ιδιωτικές συζητήσεις καταγγέλλουν τα φαινόμενα σήψεις και μαρασμού και είτε πάνε σπίτι τους σιγά – σιγά ή απογοητευμένοι περιμένουν την «λύση από τα πάνω» από κάποιο « μαγικό χέρι » αναπολώντας νοσταλγικά τις παλιές καλές μέρες.
Δυστυχώς με την στάση αυτήν δεν προσφέρουν στην λύση αλλά συντηρούν το πρόβλημα.

Γ) Τέλος ένα μικρό μέρος μελών και στελεχών αποτελεί μια ισχνή μειοψηφία, ρομαντικών ιδεολόγων που παλεύουν ανιδιοτελώς με τον εαυτό τους και το σύστημα για ιδεολογικές και πολιτικές αλλαγές .
Προσπαθούν να βρούν νέους δρόμους προσωπικούς και στην κοινωνία ,κατά κανόνα αναποτελεσματικά και απλώς επιβεβαιώνουν τον κανόνα μέχρι να απογοητευτούν και να αποχωρήσουν.

Με αυτήν την σύνθεση πώς θέλουμε να λειτουργήσει το κόμμα και τι πρέπει να κάνουμε ; Πώς θέλουμε να παράγει πολιτική η οργάνωση και να την διαχέει στην κοινωνία ;

Πρέπει να φανούμε γενναία να κάνουμε την αυτοκάθαρση μας να σταθούμε στο ύψος των περιστάσεων ,να αποχωρήσουμε οικιοθελώς, να ανοίξουμε τον δρόμο για τους νέους, να αναγγείλουμε δημόσια την αποχώρηση μας στις τοπικές κοινωνίες και αν κάποιοι δεν το καταλαβαίνουν να επιβληθεί αυτή η κάθαρση και η αλλαγή από τα πάνω , διοικητικά !!!.

ΑΛΛΑΓΗ ΠΡΟΣΩΠΩΝ - ΑΛΛΑΓΗ ΟΡΓΑΝΩΝ - ΑΛΛΑΓΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ – ΑΛΛΑΓΗ Της ΕΙΚΟΝΑΣ ΤΩΝ ΟΡΓΑΝΩΣΕΩΝ ΤΟΥ ΠΑΣΟΚ ΤΩΡΑ !!!

ΕΙΤΕ ΟΙΚΙΟΘΕΛΩΣ , ΕΙΤΕ ΜΕ ΕΠΙΒΟΛΉ !!! ΕΔΩ ΚΑΙ ΤΩΡΑ !!!

Το ΠΑΣΟΚ επανέρχεται

του Γιάννη Αγγέλου

Το τελευταίο διάστημα και με τις δημοσκοπήσεις να διαδέχονται η μια την άλλη, καταγράφοντας τη «δυσαρέσκεια του εκλογικού σώματος» προς τα δυο μεγάλα κόμματα, διαπιστώνεται μια προσπάθεια από «κύκλους» ανησυχούντων, η οποία εκφράζεται με τη λύση «σχηματισμός κυβέρνησης συνεργασίας ΝΔ-ΠΑΣΟΚ».
Πολύ πρόσφατα, μάλιστα, διάβασα σε εφημερίδα και ονόματα στελεχών, που πιθανότατα θα πρόκριναν μια τέτοια λύση και θα συμμετείχαν σε ένα ενδεχόμενο σχήμα. Αυτό τροφοδότησε με πλήθος σεναρίων την πολιτική «αγορά». Είναι προφανές ότι όλα αυτά διαρρέουν προκειμένου, να διατηρείται το κλίμα αστάθειας, να συντηρείται η κρίση στο Κίνημα και να παραμένει στη διακυβέρνηση της χώρας η κυβέρνηση της ισχνής κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας.
Όλα αυτά καλώς συνέβαιναν, μέχρι τη στιγμή που ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ πήρε την πρωτοβουλία και κατέθεσε την πρόταση μομφής κατά της κυβέρνησης. Σύσσωμος ο τύπος, ακολουθώντας τη «γραμμή Καρατζαφέρη», κατηγόρησε τον Παπανδρέου ότι προέβη σε μια κίνηση στήριξης προς την παραπαίουσα κυβέρνηση και ταυτόχρονα ότι η πράξη αυτή έγινε ως αντίβαρο στην κατάθεση πρότασης δημοψηφίσματος του Αλαβάνου. Επίσης, πως η κίνηση αυτή είχε ως στόχο να «προλάβει» τους εσωκομματικούς του αντιπάλους.
Για καλή ή κακή τύχη όλων αυτών, όσοι παρακολουθήσαμε στη Βουλή τη συζήτηση για την πρόταση δυσπιστίας που κατέθεσε το ΠΑΣΟΚ, διαπιστώσαμε μια «νευρική» κυβέρνηση, οι βουλευτές της οποίας είχαν μάθει ένα ποιηματάκι και το έλεγαν συνέχεια, δεν έδωσαν πειστική απάντησε σε κάποιο από τα μεγάλα ζητήματα που ταλανίζουν τους πολίτες της χώρας και ταυτόχρονα είδαμε μια ισχνή κοινοβουλευτική πλειοψηφία, η οποία στήριξε την απούσα κυβέρνηση. Παρατηρήσαμε επίσης, από την πλευρά του ομογάλακτου, με την κυβέρνηση, ΛΑΟΣ, μια στάση εξαιρετικά περίεργη. Ενώ συμφώνησε για το μηδαμινό έργο της κυβέρνησης, εντούτοις κάθε ομιλητής από βήματος κατηγορούσε το ΠΑΣΟΚ για τα πεπραγμένα του, ως ακόμη να είναι κυβέρνηση αυτό!!! Όπως ήταν φυσικό, οι 10 βουλευτές του ΛΑΟΣ ψήφισαν «παρών» το βράδυ της Παρασκευής…
Από την πλευρά του ΠΑΣΟΚ, ΓΙΑ ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ, διαπιστώθηκε κοινή γραμμή πλεύσης ΟΛΩΝ στην κατάθεση της πρότασης δυσπιστίας. Αυτό είναι που προκάλεσε την νευρικότητα στην κυβέρνηση και τον ίδιο τον Καραμανλή. Όλα τα στελέχη του ΠΑΣΟΚ έδωσαν με σαφήνεια να συνειδητοποιήσει ο Ελληνικός λαός, ότι η κυβέρνηση αυτή, η θητεία της οποίας ανανεώθηκε προ εξαμήνου, είναι κυβέρνηση μηδενικού έργου και συνεχούς απουσίας. Ανύπαρκτη στα κρίσιμα ζητήματα που απασχολούν την κοινωνία, με εξωτερική πολιτική για εσωτερική κατανάλωση. Κυβέρνηση μειοδοτών και αρπαχτικών, που διακρίνονται μόνο στο να διαπράττουν σκάνδαλα και να συλλαμβάνονται, ή, να αποπειρώνται αυτοκτονιών αποτυχημένων ή να συλλαμβάνονται από συζύγους των ερωμένων τους και να πεθαίνουν. Οι περίφημοι γαλάζιοι «greek lovers», οι περίφημοι «κουμπάροι», οι περίφημοι γενικώς!!!
Το ΠΑΣΟΚ, μετά το Συνέδριό του, καλό θα είναι να συνειδητοποιήσουν όλοι, ότι θα βρει τα βήματά του! Ήδη η τοποθέτηση νέου Γραμματέα, του Γιάννη Ραγκούση, έδωσε τα πρώτα δείγματα γραφής. Είναι γεγονός ότι χρειάζονται και άλλα. Εκτιμώ ότι πολύ σύντομα θα γίνουν ΟΛΑ!
Και θέλω να υπενθυμίσω κάτι, που πολλοί λησμονούν. Σε κρίσιμη, για τη χώρα, περίοδο, αυτοί που συνεργάστηκαν με τη Δεξιά, ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΤΟ ΠΑΣΟΚ! Θυμίζω το περίφημο, πλέον, ως «βρώμικο '89», τότε που ο τότε «Συνασπισμός της Αριστεράς και της Προόδου», μπήκε στο μαντρί του Μητσοτάκη, σχηματίζοντας την κυβέρνηση Τζανή Τζανετάκη!
Το ΠΑΣΟΚ επανέρχεται! Κινείται παντού και σε όλους τους τόνους. Σύντομα οι δημοσκοπήσεις θα καταγράψουν αυτή την αλλαγή κλίματος και θα γίνει αντιληπτό από όλους ότι το ΠΑΣΟΚ, ξεπερνώντας την κρίση του, κατεβαίνει στην κοινωνία και καταγράφει νίκες στους νέους κοινωνικούς αγώνες! Δεν θα είναι πλέον το ΠΑΣΟΚ των ιχνηλατών, αλλά το ΠΑΣΟΚ των σκαπανέων! Το ΠΑΣΟΚ του μέλλοντός μας, για το «αύριο» της πατρίδας!
Ας μη θριαμβολογούμε. Είναι πολύ νωρίς για οτιδήποτε. Χρειάζεται σκληρός και επίπονος αγώνας, σκληρή και επίπονη μάχη, μέρα τη μέρα. Απαιτείται να είμαστε όλοι εκεί, στο πλευρό του Γιώργου Παπανδρέου. Να δώσουμε τη δική μας μάχη, απέναντι στα εκδοτικά συμφέροντα και τις πολιτικές φούσκες, που πλασάρονται ως «το μέλλον». Ο ίδιος ο Πρόεδρος έδειξε το δρόμο με την κατάθεση πρότασης δυσπιστίας, ξεκινώντας τον αντιπολιτευτικό του αγώνα. Και αυτή τη φορά ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ να είναι μόνος!

ΤΑ ΚΕΙΜΕΝΑ ΣΤΑ BLOGS ΦΤΑΝΟΥΝ ΓΙΑ ΝΑ ΞΥΠΝΗΣΟΥΜΕ !!!

του Αντώνη Μανίκα

Διαβάζω , Διαβάζω , Διαβάζω τώρα 3 μέρες για το συνέδριο , για απόψεις τού τι κατάφερε το συνέδριο, τι κάνουμε εμείς , τι πέτυχε ο Γ. Α .Π , τι πέτυχαν οι … μηχανισμοί , τι θα κάνουμε την άλλη μέρα κ.λ.π.
Το θέμα είναι πώς οι πολίτες δεν θέλουν να σηκωθούν από τον καναπέ τους ακόμα. Το βλέπουμε καθημερινά στις γειτονιές μας , στους δήμους μας ,στις παρέες μας , στους χώρους της δουλειάς μας.

Τα κείμενα στα blogs καλά είναι , φτάνουν όμως αυτά για να ξυπνήσουμε ;

Μήπως δεν έχουμε φτάσει ακόμα στον.. « πάτο ».
Μήπως το βόλεμα μας , η προσωπική ¨..όαση ¨ του καθένα καλά κρατεί.
Μήπως πιστεύουμε ότι η φτώχεια , η ακρίβεια , το να δουλεύουμε περισσότερο και να παίρνουμε μικρότερη σύνταξη, το να καίγονται τα δάση , το να μην υπάρχει προνιακή πολιτική από το κράτος για τους ανήμπορους αφορά κάποιους άλλους και όχι τον καθένα μας.
Μήπως έχουμε κλειστεί σε ένα προστατευτικό κλοιό μίας πλασματικής ¨..προσωπικής ευδαιμονίας ¨.
Μήπως οι γονείς ,κυρίως οι νέοι ,έχουν φτιάξει ένα « ..δίχτυ προστασίας » για τα παιδιά τους και μεταφέρουν την ψευδαίσθηση ότι όλα αυτά που συμβαίνουν γύρω μας δεν τα αφορούν, αφορούν κάποιους άλλους.
Μήπως έχουμε ακόμα δρόμο, για να πονέσουμε, να θιχθούμε, να ταλαιπωρηθούμε, να χάσουμε την αξιοπρέπεια μας ακόμα περισσότερο για να ξυπνήσουμε!!!

Το σίγουρο είναι ότι τας κόμματα δεν θέλουν να ξυπνήσουν οι πολίτες ,γιατί θα ξεβολευτούν από την νομή και την… ξεκούραστη… διαχείριση της εξουσίας . Τα κόμματα μέσα από τον ιστορικό τους κύκλο και την φθορά της διαχείρισης της εξουσίας αποτελούν μέρος του προβλήματος και όχι της λύσης. Μπορούμε να τα ανατρέψουμε , να τα αλλάξουμε ;
Μήπως είναι ουτοπία να προσπαθούμε να αλλάξουμε τα κόμματα;

ΤΙ ΜΠΟΡΟΎΜΕ ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ

Να κάνουμε μικρούς πυρήνες δράσης και με τις πράξεις μας να καταδεικνύουμε τις ψευδαισθήσεις ¨ της.. προσωπικής ευδαιμονίας ¨, της αδιαφορίας, του ότι τα προβλήματα της καθημερινότητας δεν αφορούν όλους μας.
Ας γίνουμε ζωντανά παραδείγματα , ελκυστικά , του ότι …υπάρχει και άλλος δρόμος. Ας δώσουμε πρακτικά δείγματα γραφής του διαφορετικού , ας τα προβάλουμε παντού ή όπου μπορούμε .

Οι πολίτες και κυρίως οι νέοι θέλουν να δουν πράξεις και όχι λόγια .

Τότε θα συγκινηθούν , θα ξυπνήσουν , θα αυτό ενεργήσουν ,θα συσπειρωθούν και ίσως μπορέσουμε να αλλάξουμε και τα κόμματα ή να ανακαλύψουμε νέους, πιο αποτελεσματικούς , θεσμούς έκφρασης της κοινωνίας

Ας περάσουμε σε δράσεις , σε πράξεις καταγγελτικές , σε ακτιβισμούς πού από μόνες τους θα αποτελούν παραδείγματα και θα είναι ικανές να προσελκύσουν τους άλλους. Αυτό λείπει σήμερα και αυτό πιστεύω πώς κινητοποιεί

Στην Αθήνα το Φόρουμ της Παγκόσμιας Συμμαχίας Πόλεων κατά της Φτώχειας

του Γιάννη Αγγέλου

Στην Αθήνα, στις 26 με 28 Μαρτίου, θα διεξαχθεί το 6ο Φόρουμ της Παγκόσμιας Συμμαχίας Πόλεων κατά της Φτώχειας. Περίπου 1.000 σύνεδροι από 100 χώρες και πέντε ηπείρους θασυγκεντρωθούν με πρωτοβουλία του Αναπτυξιακού Προγράμματος ΗνωμένωνΕθνών (UNDP), με απώτερο στόχο την ενεργή εμπλοκή δήμων και τοπικώναρχών στο σχεδιασμό δράσεων για τη μείωση της φτώχειας μέσω της τοπικήςαυτοδιοίκησης. Οπως σημείωσε την Τρίτη κατά τη συνέντευξη Τύπου στο δήμο Αθηναίων οσυντονιστής του Αναπτυξιακού Προγράμματος του ΟΗΕ κ. Μοχάντ Σερίφι, το50% του πληθυσμού της γης κατοικεί στις πόλεις. Στην Αφρική και τηνΑσία αυτό το 50% ζει σε παραγκουπόλεις. Στη Λατινική Αμερική το 20% ζειστις φαβέλες. Το «δίκτυο» των πόλεων που δημιουργήθηκε στα μέσα τηςδεκαετίας του 1990 έχει στους κόλπους του περισσότερες από 1000 πόλειςκαι συνεδριάζει ανά διετία σε κάποια πρωτεύουσα. Το 2004 ήταν η Ρώμη,το 2006 η Βαλάνς, φέτος η Αθήνα.

Ο δήμαρχος Αθηναίων Νικήτας Κακλαμάνης σημείωσε ότι απαραίτητη προϋπόθεση για την καταπολέμηση της φτώχειας είναι η χορήγηση κονδυλίων και τόνισε ότι, το Σύμφωνο της Λισσαβόνας για την ενίσχυση της κοινωνικής συνοχής και την αύξηση της απασχόλησης δεν έχει ακόμη εφαρμοσθεί επτά χρόνια μετά τη θέσπισή του, διότι το Συμβούλιο τωνυπουργών Οικονομικών και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή δεν δίνουν λεφτά για τηχρηματοδότηση τέτοιων προτάσεων. Πρόσθεσε: «Οι δήμαρχοι της Ευρώπης μέσα στο όργανο που έχουμε στην ΕΕ,τις ευρωπαϊκές περιφέρειες δηλαδή, εμείς θα πιέσουμε προς αυτή τηνκατεύθυνση. Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία. Αλλά θα ενημερώσουμε όμως και τους Ευρωπαίους πολίτες για να ξέρουν πότε οι ηγέτες τους λένε αλήθειακαι πότε ψέματα».

Ο αναπληρωτής διευθυντής του αναπτυξιακού προγράμματος του ΟΗΕ κ. ΖανΦαμπρέ σημείωσε ότι πριν από 15 χρόνια ένας τους τρεις πέθαινε απόπείνα και έχουμε φθάσει στο βαθμό να πεθαίνει ένας στους πέντεανθρώπους από πείνα. Οπως είπε, τον «ασθενή κρίκο» στην καταπολέμηση της φτώχειας αποτελούν οι δημοτικές αρχές και αυτός πρέπει ναισχυροποιηθεί. «Στις περισσότερες αναπτυσσόμενες χώρες αυτό που λείπει, και είναι ενδεικτικό, είναι η ανεπάρκεια πόρων στην τοπική αυτοδιοίκηση, η απουσία κατάλληλης διοικητικής εντολής, ώστε ναμπορέσουν να καταπολεμήσουν το φαινόμενο» σημείωσε."Το παραπάνω το αντέγραψα από το flash.gr. Τώρα, μετά το τέλος τουΣυνεδρίου του ΠΑΣΟΚ και εν αναμονή της υλοποίησης των αποφάσεων τουΠροέδρου, καλό είναι να δούμε και τα ζητήματα της καθημερινότητας, πέρα από κομματικές θέσεις και αντιλήψεις.

Και εδώ προβάλλει επιτακτικά η ανάγκη, ΟΛΟΙ μας, να γίνουμε κοινωνοί του σπουδαίου πονήματος του συντρόφου και φίλου Δημήτρη Καραμήτσα, "Το ΠΑΣΟΚ του Ανθρώπου". Ίσως,γιατί τώρα, περισσότερο από κάθε άλλη φορά, η ανάγκη να αποκτήσει το Κίνημα ανθρωποκεντρική κατεύθυνση, προβάλλει επιτακτικά. Σημειώνω ότι δεν διαφημίζω το συγκεκριμένο κείμενο ή τον συγγραφέα του. Απλά, διαπιστώνω το γεγονός ότι στον ευρύτερο Σοσιαλιστικό χώρο κινούνται προσωπικότητες που θα μπορούσαν να συνεισφέρουν στον τομέα παραγωγήςπολιτικής. Θεωρώ δε, πως ειδικά για κάποια ζητήματα, υπάρχει υποχρέωση όλων μας να τα προβάλλουμε και να τα προωθούμε. Γιατί ευήκοα ώτα κάπουθα βρεθούν."Το 50% του πληθυσμού της γης κατοικεί στις πόλεις. Στην Αφρική και τηνΑσία αυτό το 50% ζει σε παραγκουπόλεις. Στη Λατινική Αμερική το 20% ζειστις φαβέλες."Τεράστιο το ποσοστό, αν λάβουμε υπόψη μας τους αριθμούς. Άνθρωποι πουζουν σε συνθήκες υπό το μηδέν, σε μια παγκοσμιοποιημένη οικονομία.Άνθρωποι, που χρησιμοποιούνται ως εργάτες επιχειρηματικών κολοσσών,έναντι ευτελούς μεροκάματου. Αυτή είναι η κοινωνία της ανάπτυξης καιτης παγκοσμιοποίησης. Κι εδώ πρέπει να ακουστούμε, περισσότερο από κάθε άλλη φορά. Επιβάλλεται, για την "Πολιτική του Ανθρώπου".