Ποιοι είμαστε ;

Είμαστε μια ομάδα φίλων που κατοικούμε και δραστηριοποιούμαστε πολιτικά και κοινωνικά στο Χολαργό με παρόμοιους προβληματισμούς και οράματα. Κατά καιρούς και σε επίπεδο καφενείου εκφράζαμε την ανησυχία μας για τα τεκταινόμενα της Κεντροαριστεράς τόσο στη χώρα μας , όσο και στη γειτονιά μας. Αποφασίσαμε λοιπόν να γνωστοποιήσουμε στο διαδίκτυο αυτά που συζητούσαμε στο καφενείο , για να συμβάλλουμε με τον τρόπο μας στην ανάπτυξη και προώθηση της Συμμετοχικής Δημοκρατίας.

Πιστεύουμε ότι η ομάδα μας θα μεγαλώσει και με νέους φίλους εκτός της γειτονιάς μας , ώστε το blog μας να αποτελέσει ένα ακόμη βήμα διαλόγου στο Διαδίκτυο, από το οποίο θα βγει κερδισμένος τελικά ο ίδιος ο πολίτης που θα συμμετέχει.

Τα κείμενα μας δεν θα είναι μόνο προϊόντα διαβούλευσης από το Διαδίκτυο, αλλά και συζητήσεων που ήδη έχουμε οργανώσει και θα συνεχίζουμε να οργανώνουμε στη γειτονιά μας για τους συμπολίτες μας, που δεν έχουν πρόσβαση στη Νέα Τεχνολογία. Από τη μια μεριά οι απόψεις που θα εκφράζονται ηλεκτρονικά στο blog αυτό θα μεταφέρονται σε αυτούς και θα συζητούνται και από την άλλη τα σχόλια, οι απόψεις και τα συμπεράσματα των συμπολιτών μας που θα εκφράζονται στις συγκεντρώσεις στη γειτονιά μας θα αναρτώνται με ευθύνη των διαχειριστών του blog.

Τετάρτη 23 Ιανουαρίου 2013

Μία …σωστή άποψη


του Αντώνη Μανίκα

Τα τελευταία 2 χρόνια γίνετε συνεχώς μία συζήτηση για το ποιος φταίει για την είσοδο μας στο μνημόνιο. Εκφράζονται κάθε είδους πολιτικές – ‘’ πολιτικάντικες ‘’ – συνομωσιολογικές – φανταστικές – σκοτεινές – απόψεις ,που κυρίως σκοπό έχουν να καλύψουν με ‘’πολιτικά’’ ιδεολογήματα τους χώρους από όπου εκπορεύονται, και την παντελή έλλειψη εναλλακτικών - εφαρμόσιμων πολιτικών και οικονομικών λύσεων .

Με αυτό τον τρόπο κάποιοι που δεν έχουν πολιτικές λύσεις και προτάσεις ,στηρίζουν την πολίτική τους ύπαρξη σε θεωρίες περί προθέσεων και ‘’ευθυνών κάποιων’’ που μας οδήγησαν στο μνημόνιο και στην λιτότητα . Δικαιολογούν την δική τους έλλειψη πολιτικών προτάσεων και θέσεων, εκφράζοντας αντίθεση ( στείρα αντιπολιτευτική στάση ) σε … ότι ,κάποιοι άλλοι αποφάσισαν να κάνουν  για να επιλύσουν την κρίση  . Σε αυτήν την κατάσταση έχουν βρεθεί πολλοί – σχεδόν όλοι – και από όλους τους πολιτικούς χώρους. Από το εσωτερικό του ΠΑΣΟΚ , την Ν.Δ. , την Αριστερά  και σε όλα τα πολιτικά μορφώματα που δραστηριοποιούνται στην χώρα.

Ο σκοπός τους είναι ,να εκμεταλλευτούν την κρίση και τον πόνο από τα επώδυνα μέτρα ,για να αυξήσουν την πολιτική πελατεία τους, λαϊκίζοντας και συνομωσιολογόντας . Έχω αναφερθεί πολλές φορές ,για την αναγκαστική επανάσταση του αυτονόητου, για τις απαραίτητες αλλαγές και μεταρρυθμίσεις που έπρεπε να έχουν γίνει χωρίς κανένα μνημόνιο και πολύ νωρίτερα. Επίσης έχω αναφερθεί και στο ποιοι και πώς τις πολεμούσαν για να μην αλλάξει τίποτα.

Συμπληρωματικά σε όλη αυτή την συζήτηση ,παραθέτω παρακάτω ,την χθεσινή δήλωση του Γιάννη Ραγκούση που πιστεύω ότι απαντά με τον καλύτερο τρόπο στο ερώτημα και προς όλες τις πλευρές.

Παραθέτω μία σωστή , πολιτική ,έντιμη και καθαρή θέση για το τι φταίει και φθάσαμε ως εδώ. Συμφωνώ, σχεδόν ,απόλυτα με την δήλωση  και την ανάλυση του Γ . Ραγκούση, όπως συμφωνούσα και με τις πράξεις του ,όταν είχε κυβερνητική θητεία και ευθύνη.

Επισημαίνω ότι είναι μία φωνή ,από τις ελάχιστες ,που παραμένουν στην πολιτική σκηνή και μας επιτρέπουν να ελπίζουμε .

Εκφράζοντας μία ευχή και μία συμβουλή -  θα έλεγα στον Γιάννη - να μην βιαστεί και ‘’καεί ‘’ .

Δεν είναι η ώρα για  βιαστικές πολιτικές κινήσεις που θα προσδίδουν άρωμα και χρώμα εξουσιολαγνείας και στις οποίες προβαίνουν διάφοροι , κατά τα άλλα συμπαθείς , πρώην συνοδοιπόροι του .

 Η ακριβής δήλωση του Γιάννη Ραγκούση για το μνημόνιο και το ΔΝΤ, λέει :
 
 

Πρώτον. Την Ελλάδα την οδήγησαν στο μνημόνιο, στην τρόικα και στο ΔΝΤ αυτοί που την χρεοκόπησαν. Και την Ελλάδα την χρεοκόπησαν: 

Αυτοί που επί χρόνια 35 της μεταπολίτευσης λεηλατούσαν.. ...τα δημόσια ταμεία και υπερχρέωναν τις νέες γενιές. 

Την Ελλάδα την έστειλε στο μνημόνιο η καταστροφική κυβέρνηση Καραμανλή που μόνον το 2009 σπατάλησε 24 δις ευρώ, "λεφτά που δεν υπήρχαν".

Την Ελλάδα την έστειλαν στο μνημόνιο όσοι, για παράδειγμα, στην πλάτη των φορολογουμένων και του δημόσιου χρέους χάρισαν δισεκατομμύρια χρέη ποδοσφαιρικών ομάδων των πόλεών τους για να εκλέγονται πρώτοι βουλευτές.

Την Ελλάδα έστειλαν στο μνημόνιο όσοι γέμισαν με συντοπίτες τους τα μουσεία της αρμοδιότητος τους, όπως αυτό της Ακρόπολης, με πελατειακές προσλήψεις σταζιέρ και συμβασιούχων.
Την Ελλάδα την έστειλαν στο μνημόνιο αυτοί που σήμερα βρίσκονται προφυλακισμένοι, κατηγορούμενοι για μίζες, διαφθορά και ανεντιμότητα.

Δεύτερον. Την εποχή που δεν υπήρχε κανένας σχετικός θεσμός στην Ε.Ε. ήμουν κι εγώ αντίθετος σε προσφυγή της Ελλάδας αποκλειστικά στο ΔΝΤ, " ΤΑ ΝΕΑ - Τετάρτη 3 Φεβρουαρίου 2010, σελ.5 ".

Ταυτόχρονα ήμουν και παραμένω απολύτως σύμφωνος με την μοναδική εφικτή λύση του ευρωπαϊκού τριμερούς μηχανισμού στήριξης (Ε.Ε.- Δ.Ν.Τ.- Ε.Κ.Τ. ) στον οποίο, αφού πέτυχε τη σύστασή του, αναγκαστικά προσέφυγε η Ελλάδα τον Μάιο του 2010.

 Η προσφυγή έγινε εξαιτίας της υπερχρέωσής της και όχι βάσει κάποιου σχεδίου του Γ. Παπανδρέου.
Προσωπικά ποτέ δεν ζήτησα υποκριτικά συγγνώμη γι αυτήν την απόφαση, όπως έκανε η σημερινή ηγεσία του ΠΑΣΟΚ τον Απρίλιο του 2012 εκμηδενίζοντας κάθε ίχνος πολιτικής αξιοπιστίας που της είχε απομείνει.

Ωστόσο ήμουν βαθιά πεπεισμένος ότι το πρόγραμμα δημοσιονομικής εξυγίανσης έπρεπε να είναι συνειδητή ελληνική πολιτική κι όχι έξωθεν επιβαλλόμενο. Τον Ιούλιο του 2010 μίλησα στη Βουλή για να υποστηρίξω το ασφαλιστικό νομοσχέδιο - τομή που είχε ετοιμάσει ο Α. Λοβέρδος.

Είπα ότι «το υπερψηφίζω γιατί μου το επιβάλει η τρόικα των τριών μου παιδιών κι όχι η τρόικα Μπαρόζο, Στρος Καν και Τρισέ».

Όταν, έχοντας την πολιτική ευθύνη του Υπουργείου Εσωτερικών, καταργήθηκαν τα στείτζ και οι εκτός ΑΣΕΠ προσλήψεις, θεσμοθετήθηκε ο Καλλικράτης με τις χιλιάδες καταργήσεις νομικών προσώπων του δημοσίου, καθώς και η Δι@ύγεια, δεν υπήρχε καν τρόικα και μνημόνιο.

Τα θεσμοθετήσαμε γιατί αυτό απαιτούσε το συμφέρον της χώρας.

Όταν έλαβα την απόφαση να αυξηθούν σε 40 οι ώρες εργασίας στο δημόσιο (όσες και στον ιδιωτικό τομέα), πρώτα ενημερώθηκε η ΑΔΕΔΥ και μετά η τρόικα.
Ακόμη, για το πραγματικό άνοιγμα των επαγγελμάτων, που και για λόγους κοινωνικής δικαιοσύνης έπρεπε να εφαρμοστεί και στα ταξί, εισηγήθηκα ένα νομοσχέδιο που τελικά εγκαταλείφθηκε από την τρόικα και την κυβέρνηση Παπαδήμου.

 Με το νόμο Βορίδη υιοθετήθηκαν οι επιταγές της συντεχνίας του κ. Θ. Λυμπερόπουλου εξαιτίας των πιέσεων του κ. Α. Σαμαρά με τη σύμφωνη γνώμη της τρόικας.

Τρίτον. Αποτελεί βαθιά μου πεποίθηση ότι η δημόσια συζήτηση εξυπηρετεί μόνον αδικαιολόγητα ενοχικά σύνδρομα όταν επικεντρώνεται, αντί για τέσσερις, σε μια μόνον παράμετρο του σύγχρονου ελληνικού δράματος. Δεν υπάρχει μόνον το μνημόνιο.

Υπάρχουν, είναι αλληλένδετα και συνεξαρτώμενα με το μνημόνιο, η χρεοκοπία, οι λίστες φοροφυγάδων και ο νέος φορολογικός σκανδαλώδης νόμος.

Μόνον με μια, σύνθετη και πολυεπίπεδη δημόσια συζήτηση δεν συσκοτίζονται όσα απαράδεκτα αποφασίζονται σήμερα. Αυτή η συζήτηση είναι ευεργετική.

Έχει ουσιαστικό περιεχόμενο και κυρίως έχει αρχή, μέση και τέλος.

Γιατί τι νόημα έχει η συζήτηση μόνον για το μνημόνιο την ώρα που :
1) ο μεγαλύτερος πολέμιος του μνημονίου ο κ. Α. Σαμαράς - ο οποίος έκανε ανυπολόγιστη ζημιά στον τόπο με την αντιπολίτευση που άσκησε από το 2009 ως το 2011 - όπως και ο κ. Κουβέλης έχουν πιστοποιήσει με τη στάση τους ότι δεν υπάρχει άλλη λύση για την πατρίδα.
2) με τη λίστα Λαγκάρντ αποκαλύφθηκε ότι παίζονταν, πίσω από την πλάτη μας, απαράδεκτα παιγνίδια, τα οποία εκ των πραγμάτων προστάτευαν μεγαλοκαταθέτες και ενδεχομένως φοροφυγάδες.

Μάλιστα από αυτούς που εισηγήθηκαν ως Υπουργοί Οικονομικών, περικοπές, νέους φόρους και χαράτσια.

Τέταρτον. Το πιο σημαντικό από όλα. Με το μνημόνιο συμφώνησα. Όμως ποτέ δε συμφώνησα οι μισθοί και οι συντάξεις που περικόπηκαν να μεταβιβαστούν στους προσωπικούς λογαριασμούς των επιχειρηματιών.

Αυτό ακριβώς το σκανδαλώδες αποφάσισε προχθές η κυβέρνηση Σαμαρά. Δυστυχώς και με την ψήφο όλων των βουλευτών του ΠΑΣΟΚ και της ΔΗΜΑΡ, μειώθηκε από το 25% στο 10% ο φόρος στα κέρδη των επιχειρήσεων που θα γίνουν ατομικό εισόδημα για τους επιχειρηματίες.

Κέρδη που προήλθαν αποκλειστικά από τις μειώσεις μισθών και ημερομισθίων που επέφεραν τα μνημόνια και κυρίως θα επιφέρει το 3ο μνημόνιο της τρικομματικής κυβέρνησης Σαμαρά.

  

Αντώνης Μανίκας.

Οικονομολόγος – Οικονομικός Σύμβουλος

Χολαργός  23-01-2013 

 

 

 

 

Παρασκευή 28 Δεκεμβρίου 2012

ΤΟ ΜΝΗΜΟΝΙΟ ΠΕΤΥΧΕ !!!

του Αντώνη Μανίκα 

Για την συζήτηση που έχει αναπτυχθεί μεταξύ ‘’μνημονιακών’’ εναντίον  ‘’αντιμνημονιακών ‘’ έχω να καταθέσω τα εξής ;

 Το μνημόνιο επέτυχε και απέδειξε ότι ήταν αναγκαία προϋπόθεση για την λειτουργία της  Ελλάδας. Κυρίως απέδειξε πόσο ηλίθιοι είμαστε και εμείς και αυτοί που εκλέγαμε να μας κυβερνήσουν ,αφού χρειάστηκαν  3 χρόνια εφαρμογής  μνημονίων , επώδυνα μέτρα λιτότητας για όλους , μείωση των εισοδημάτων μας κατά 35 % ,  1.500.000 άνεργοι ,για να μάθουμε :

  • Πόσοι είναι οι συνταξιούχοι στην Ελλάδα και ότι δίναμε συντάξεις αξίας 350 εκατομμυρίων €  τον χρόνο , σε πεθαμένους . ( Δηλαδή μία μεσαία πόλη 50.000 κατοίκων ,ζούσε σε βάρος όλων μας  ).
  • Πόσοι ‘’μαϊμού’’ τυφλοί και ανάπηροι υπήρχαν στην Ελλάδα και έπαιρναν επιδόματα
  • Πώς οι Δήμοι , οι Ληξίαρχοι και άλλοι αρμόδιοι δημόσιοι φορείς δεν ενημέρωναν τις δημόσιες υπηρεσίες για το ποιοι γεννιούνταν  , πέθαιναν ,χώριζαν ή παντρευόντουσαν στην χώρα . (  Άραγε  γιατί υπήρχαν αυτές οι υπηρεσίες και γιατί πληρωνόντουσαν οι υπάλληλοι τους ) ;
  • Πώς μπορούμε να γλυτώσουμε δισεκατομμύρια από την φοροδιαφυγή στον κλάδο των πετρελαίων, αν ενοποιήσουμε – όπως γίνεται παγκοσμίως - τον φόρο στα διαφορά είδη πετρελαίου ( ναυτιλιακό – θέρμανσης – κίνησης ) και χρησιμοποιήσουμε την τεχνολογία για τον έλεγχο της διακίνησης του, σε όλη την διαδρομή του ,από το διυλιστήριο στον καταναλωτή .
  • Πώς έπρεπε και επιτράπηκε στις τράπεζες να δίνουν την κίνηση των λογαριασμών των καταθετών τους και κάθε σχετική πληροφορία στις εφορίες ,για να κάνουν αυτές την δουλεία τους,… δηλαδή ελέγχους
  • Πώς τελικά ,η δουλειά των εφοριακών δεν είναι να παραλαμβάνουν ένα πόστο και να περιμένουν ποιος πολίτης θα φιλοτιμηθεί  να πάει να πληρώσει μόνος του τις υποχρεώσεις του και αυτοί να παίρνουν και extra bonus  για αυτό , αλλά να ασχολούνται  με ελέγχους και να καλούν αυτοί τους οφειλέτες.
  • Πώς έπρεπε να σταματήσουν ‘’οι περαιώσεις ‘’ πού έδιναν συγχωροχάρτι σε κάθε ανειλικρινή και φοροδιαφεύγοντα επιχειρηματία .
  • Πώς μπορούμε να μην πληρώνουμε κάθε επαγγελματία πού δεν μας κόβει απόδειξη για τις υπηρεσίες ή τα προϊόντα που αγοράσαμε.
  • Πώς μπορεί να γίνει ηλεκτρονική διασταύρωση ,σε μερικά δευτερόλεπτα , και να αποδειχθεί ποιοι δικαιούνται και ποιοι όχι , επίδομα θέρμανσης.
  • Πώς μία έρευνα ενός ξένου Πανεπιστημίου απέδειξε ότι οι ελεύθεροι επαγγελματίες δηλώνουν στην εφορία το 30 % του εισοδήματος τους, απλά συγκρίνοντας τις δόσεις των δανείων τους  στις τράπεζες  ,με το δηλωθέν εισόδημα τους . ( Τόσο δύσκολη δουλειά !!!!).
  • Πώς πρέπει όλες οι εφορίες να είναι συνδεδεμένες ηλεκτρονικά μεταξύ τους και ότι οι συναλλαγές μπορούν να γίνονται χωρίς επισκέψεις στις εφορίες και χωρίς την υποχρέωση των πολιτών να… ‘’λαδώνουν ‘’τούς εφοριακούς .
  • Πώς το ίδιο μπορεί να γίνεται και στις πολεοδομίες, με τις άδειες οικοδομής !!!
  • Πώς τα νοσοκομεία υποχρεούνται να έχουν λογιστήριο , αποθήκη και να καταγράφουν μηχανογραφικά τα έξοδα , τις προμήθειες  και τα έσοδα τους.
  • Πώς μπορούμε να χρησιμοποιούμε ‘’γεν- νόσημα ‘’ φάρμακα – όπως και στον υπόλοιπο κόσμο – και να κερδίζουμε τουλάχιστον 50 % από την φαρμακευτική δαπάνη
  • Πώς οι προμήθειες του δημοσίου μπορούν να γίνονται με ηλεκτρονικούς διαγωνισμούς , που αποφέρουν εκπτώσεις μέχρι και 90 %.
  • Πώς έχουμε μερικές χιλιάδες  δημόσιους οργανισμούς , πού δεν λειτουργούν , δεν έχουν αντικείμενο , πρέπει να κλείσουν και απλά υπάρχουν για να απασχολούν μερικές χιλιάδες υπαλλήλους και μερικές εκατοντάδες διοικητές και διοικητικά συμβούλια. ( Το ίδιο και Πανεπιστήμια – Σχολεία - Νοσοκομεία κ.λ.π.)
  • Πώς πρέπει να εφαρμόσουμε ενιαίο μισθολόγιο στους δημόσιους υπαλλήλους και να πληρώνονται όλοι το ίδιο για τις ίδιες υπηρεσίες και τα ίδια προσόντα . ( Αλλά και να σταματήσουμε να πληρώνουμε τους εργαζόμενους στην Βουλή και τους εργοδηγούς στον ΟΣΕ σαν πυρηνικούς φυσικούς  ,με διδακτορικό  )
  • Πώς οι δήμοι πρέπει να παρακολουθούνται οικονομικά από το  αρμόδειο υπουργείο και όταν  οι δήμαρχοι κάνουν υπερβάσεις στο κόστος λειτουργίας τους - για να εξυπηρετήσουν κάθε είδους προσωπικό ρουσφέτι  - αυτό θα γυρίζει σε βάρος των δημοτών και θα καλούνται οι δημότες να πληρώνουν αυτές τις υπερβάσεις ( Έτσι, για να μάθουμε τι είδους δημάρχους εκλέγουμε )
  • Πώς οι πολιτικοί άρχοντες του τόπου,  ελάμβαναν από ξένες κυβερνήσεις και υπηρεσίες λίστες με Έλληνες πολίτες με μεγάλες καταθέσεις  στο εξωτερικό , αλλά αυτοί θεωρούσαν ότι δεν έπρεπε ούτε να τις ελέγξουν ούτε να κάνουν τίποτα  άλλο ,μήπως  μπορέσουν και συλλάβουν κάποια  φοροδιαφυγή.
  • Πώς πρέπει να ανοίξουν τα  κλειστά επαγγέλματα να αρθεί το καμποτάζ και οι άλλοι επαγγελματικοί  περιορισμοί και οι ‘’προστασίες ‘’ μήπως   μπορέσει     και      κανένας άνθρωπος να βρει δουλειά.
  • Πώς το κράτος και η εκκλησία  έχει αναξιοποίητη αγροτική γη και μπορεί να την μοιράσει σε άνεργους και νέους γεωργούς μήπως και παραχθεί  και κανένα προϊόν  σε αυτή την χώρα και σταματήσουμε να κάνουμε εισαγωγές για ….τα πάντα.
  • Πώς δεν μπορούμε να ζούμε μονίμως με δανεικά και ότι κάποτε τα δάνεια ………… ……… π λ η ρ ώ ν ο ν τ α ι !!!
Πιθανόν να χρειαστούμε μερικά μνημόνια ακόμα ,γιατί η λίστα  με αυτά που πρέπει να κάνει ένα κανονικό κράτος - αλλά δεν τα κάνει η Ελλάδα - είναι τεράστια και επειδή δηλώσαμε ανίκανοι να τα κάνουμε μόνοι μας  , καλοδεχούμενα και τα νέα μνημόνια !!  Όσο για τον Τσίπρα και τους άλλους ‘’ τσάμπα  μάγκες ‘’  αντιμνημονιακούς τύπους ,που παλεύουν να μην αλλάξει τίποτα ..καλά κρασιά .Ο λαός πάντα απέδειξε ότι στο τέλος είναι αρκετά ώριμος  ώστε να επιλέγει το σωστό. Επίσης, η φύση ,μας έχει διδάξει ,ότι ..το ποτάμι δεν γυρίζει πίσω και ας’ το λάβουν υπόψη τους μήπως και λογικευτούν γρήγορα  ...   

Αντώνης Μανίκας

Οικονομολόγος –Οικονομικός Σύμβουλος

Χολαργός 27-12- 2012

 

 

Σάββατο 22 Δεκεμβρίου 2012

Τι μου αρέσει και τι όχι

του Αντώνη Μανίκα
 
Η  οικονομική αλλά και η  γενικότερη κρίση ( κοινωνική – πολιτική – αξιών- ηθικής  )  που βιώνουμε τα τελευταία χρόνια, έχει πυροδοτήσει ατέρμονες συζητήσεις . Κυριαρχούν πολιτικοί και ιδεολογικοί προβληματισμοί για τα αίτια της και τις προτεινόμενες λύσεις .

Παντού, σε παρέες ,σε καφενεία ,με φίλους και γνωστούς ,στην τηλεόραση ,τα blogs ,το διαδίκτυο ακόμα και σε …κέντρα διασκέδασης το θέμα είναι η κρίση και περιγραφή των προτεινόμενων μέτρων επίλυσης  της,  διανθισμένα με ιδεολογήματα και πολιτικά ‘’ επιχειρήματα ‘’ που χρησιμοποιούν στερεότυπα, νεκρές λέξεις και εκφράσεις χωρίς νόημα.  

Οι έννοιες ‘’ αριστερός – δεξιός - καπιταλισμός – σοσιαλισμός – ελεύθερη αγορά – νεοφιλελευθερισμός  - χρηματοπιστωτικό σύστημα – κέρδος – ανάπτυξη – οικονομία – πολιτικό σύστημα – δικαιοσύνη  - αλληλεγγύη – αναλγησία -  ισότητα – λογική – αυτονόητο   και πολλές  …άλλες ‘’ , κακοποιούνται κατά το  ‘’δοκούν ‘’ του κάθε  χρήστη , αποδεικνύοντας  την ανωριμότητα , την έλλειψη παιδείας και γνώσεων που επικρατεί, κατά κόρον .

 Αποφάσισα  λοιπόν να μην συνεχίσω και εγώ να συμμετέχω σε αυτήν την’’ παραποίηση ‘’ των εννοιών και τον αποπροσανατολισμό που επιφέρει η κάκιστη χρήση τους, στην προσπάθεια αντιμετώπισης της κρίσης .

Αποφάσισα να χρησιμοποιήσω ένα ποιο απλό και κατανοητό τρόπο για να  περιγράψω τις σκέψεις μου , για την κρίση και την αντιμετώπιση της.

Αποφάσισα να περιγράψω  ‘’ τι μου αρέσει και τι όχι ‘’  , για να επικοινωνήσω και να βρω συνοδοιπόρους ή αντίθετους επί της ουσίας των επιχειρημάτων μου και όχι κάτω από την στρέβλωση και παραποίηση εννοιών . Αποφεύγοντας το σύνηθες, ο συνομιλητής σου ,να μην απαντά στα ουσιαστικά θέματα αλλά να σου βάζει μία ταμπέλα, να σου δίνει ένα χαρακτηρισμό και όλη η συζήτηση  συνήθως να περιστρέφετε γύρω από αυτόν το αυθαίρετο χαρακτηρισμό .

Πρωτίστως μου αρέσει ότι δεν είμαστε όλοι ίδιοι και όλοι ίσοι και ότι  ο καθένας βιώνει σε διαφορετικό βαθμό και με διαφορετικό τρόπο τις συνέπειες από κάθε τι ,που γίνεται γύρω μας .

Μου αρέσει που κάποιες επιχειρήσεις θα κλείσουν, γιατί δεν είχαν λόγω να υπάρχουν και είχαν ‘’ κτισθεί ‘’  σε σαθρά θεμέλια και λειτουργούσαν σε καθεστώς ημιπαρανομίας Ενώ ταυτόχρονα , κάποιες άλλες , θα επαναπροσδιοριστούν και θα ανοίξουν νέους δρόμους επιτυχίας και υγιούς λειτουργίας  , αφού περάσουν το δύσκολο ‘’κάβο ‘’ της σημερινής , γενικής δυσκολίας .  Εξαγωγές , νέα προϊόντα, καινοτομία , επαγγελματισμός , γνώσεις  θα επικρατούν αντί για  το μέσον ,τις γνωριμίες, την κομπίνα , την λαμογιά , την  διαμεσολάβηση και το εμπόριο εισαγόμενων καταναλωτικών προϊόντων .

Μου αρέσει που κάποια νέα παιδιά ,κυρίως μορφωμένα, θα αναγκαστούν να μεταναστεύσουν και θα εμπλουτίσουν τις γνώσεις, τις παραστάσεις τους και τις εμπειρίες τους στο εξωτερικό και στο τέλος ποιο ώριμα , θα επανέρθουν αναβαθμισμένα και αποστασιοποιημένα από τα σφάλματα των γονιών τους και τις Ελληνικής κοινωνίας ,να προσφέρουν πραγματικά στην ζωή τους , στην κοινωνία και στον τόπο τους. Πάντα οι καλές ιδέες και η πρόοδος ερχότανε από μετανάστες που μεγαλούργησαν στο εξωτερικό και επέστεφαν στην πατρίδα τους .. να προσφέρουν.

Μου αρέσει που κάποιοι ανεπαρκέστατοι  ‘’πολιτικάντιδες ‘’ που κυριαρχούσαν τα τελευταία χρόνια θα εξαφανιστούν εντελώς από το προσκήνιο, μαζί με το πελατειακό τους οικοδόμημα.

Μού αρέσει που αλλάζουν οι αξίες , οι ιεραρχήσεις ,τα πρότυπα ζωής , επικρατεί σιγά- σιγά η λογική  και μαζεύουμε την υπερκατανάλωση ,όλοι μας .

Μου αρέσει που ξαναέρχονται στο προσκήνιο ξεχασμένες συνήθειες όπως η αλληλεγγύη , η εθελοντική βοήθεια , ό ουσιαστικός ρόλος της εκκλησίας , της οικογένειας , της φιλίας , της αποταμίευσης … 

Μου αρέσει που πολλοί νέοι αλλά και μεγαλύτεροι θα επιστρέψουν στα χωριά τους και θα καλλιεργήσουν ξανά τα χωράφια τους και την γη των παππούδων τους ,  που την πουλούσαν για να έρθουν στη πόλη να γίνουν ταξιτζήδες , θυρωροί , δημόσιοι ή δημοτικοί υπάλληλοι   ή να ‘’παίξουν ‘’ στο χρηματιστήριο .

Μου αρέσει που τελικά  θα μείνουν λιγότεροι δημόσιοι υπάλληλοι και θα δουλεύουν  με κανόνες αξιολόγησης και με ελέγχους αποδοτικότητας.

Μου αρέσει ότι κανένας δεν θα θέλει και δεν θα μπορεί  να χρησιμοποιήσει πολιτικό  ‘’ μέσο ‘’ για να βρει μία θεσούλα στο δημόσιο  και θα αναγκαστεί να αυξήσει την αξία του και τις γνώσεις του για να επιβιώσει στον σκληρό οικονομικό και κοινωνικό ανταγωνισμό.

Μού αρέσει που θα μπορώ να μην πληρώνω όποιον δεν μου δίνει απόδειξη για τις υπηρεσίες που μου προσέφερε , κλέβοντας το κράτος – δηλαδή εμένα -.

Μου αρέσει να πληρώνουν όλοι τους φόρους τους και να υπάρχουν συστήματα διασταύρωσης και ελέγχου ώστε να συλλαμβάνονται οι παράνομοι.

Μου αρέσει που θα υπάρχει ηλεκτρονικός τρόπος συναλλαγής με την εφορία  για τα πάντα και δεν θα αναγκάζομαι να περιμένω σε ουρές για να συναλλάσσομαι   με σχεδόν αμόρφωτους και σχεδόν άξεστους υπαλληλίσκους που με ταλαιπωρούσαν επίτηδες για να αποδείξουν στους εαυτούς τους και στα πολιτικά αφεντικά τους,  ότι ήταν… απαραίτητοι.

Μου αρέσει να μην κάνει το κράτος τον επιχειρηματία για να μπορεί η κάθε πολιτική εξουσία να  βολέψει μερικά κομματικά της παιδιά σε θέσεις διοικητών και κάποιους – συνήθως ανάξιους -  ‘’κομματικούς πελάτες ‘’ ,σε προστατευμένους …εργαζόμενους .

Μού αρέσει που υπάρχει το χρηματιστήριο  και μπορώ ταυτόχρονα  και να   πίνω το ’’ ουζάκι μου ’’ με φίλους  και να παράγω νόμιμο και …απόλυτα φορολογημένο εισόδημα.      Και ποιο πολύ , μου αρέσει ότι δεν μπορούν να το κάνουν όλοι αυτό , γιατί τότε θα ήμασταν όλοι ίδιοι , γιατροί , δικηγόροι , σοβατζήδες , πυρηνικοί φυσικοί  , ηλεκτρολόγοι ,ψαράδες και η γνώση , η μόρφωση, η εκπαίδευση  και η εξειδίκευση θα έχαναν το νόημα τους.

Μου αρέσει που οι πολλοί συμπολίτες μου ,συζητούν και αγωνιούν για το εάν η ΔΕΗ θα επιβάλλει αυξήσεις 15 % τον νέο χρόνο και εγώ αγωνιώ αν θα πουλήσω τις μετοχές τις ΔΕΗ που αγόρασα το καλοκαίρι και που σε 6  μήνες μου απέφεραν 350 % κέρδος με το οποίο μπορώ να πληρώνω τις αυξήσεις τις ΔΕΗ ,για 40 χρόνια.

Μου αρέσει η Νέα Ελλάδα που βλέπω ότι έρχεται και θα στηρίζεται στην γνώση , την μόρφωση ,  τις αξίες , την διαφορετικότητα , την ουσιαστική αλληλεγγύη  ,την φιλία, την παραγωγή  ,την μεθοδικότητα  ,τον έλεγχο  ,την συνέπεια  ,την ευθύνη ,την επιβράβευση , την αξιολόγηση την χρησιμότητα και όλα αυτά τα προσόντα ,που καλλιεργώντας τα, μπορείς να γίνεις και άξιος και επιτυχημένος και ανεξάρτητος και διαφορετικός.

Δεν ξέρω ποια ταμπέλα μπορεί να μπει σε αυτά που μου αρέσουν και κάτω από ποιο ιδεολογικό ή πολιτικό σύστημα μπορούν να λειτουργήσουν αλλά ψάχνω συνοδοιπόρους , ανθρώπους που τους αρέσουν περίπου τα ίδια ,για να μπορέσουμε να βοηθήσουμε την προσπάθεια να επικρατήσουν, όσο ποιο γρήγορα γίνεται.

Πιστεύω ακράδαντα ότι αυτή είναι ,η απάντηση στην  ‘’κρίση ‘’.

Αντώνης Μανίκας

Οικονομολόγος –Οικονομικός Σύμβουλος

Χολαργός 21-12- 2012

 

 

Τετάρτη 7 Νοεμβρίου 2012

Ο ΜΟΝΑΧΙΚΟΣ ΔΡΟΜΟΣ

του Αντώνη Μανίκα
Παρατηρώ συνέχεια - και ιδίως τώρα - , με την ψήφιση των νέων μέτρων , τους συμπολίτες μου στα κανάλια , στα έδρανα της Βουλής , στις εφημερίδες να κόπτονται και να ’’κλαίνε ‘’ για τις περικοπές στα εισοδήματα  ,για την εξαθλίωση των ‘’συμπολιτών τους ‘’, για την καταστροφή της δημόσιας διοίκησης , για το κράτος που δεν θα μπορεί να λειτουργεί επειδή θα μειωθούν οι αμοιβές στους καθηγητές πανεπιστημίων , στους γιατρούς , στους δικαστικούς , στα σώματα ασφαλείας  κ.λ.π.

 Είμαι εντελώς αποσβολωμένος με αυτά .

 Αυτοί οι συμπολίτες μου δεν βλέπουν πως και με τις προηγούμενες – υψηλές - αμοιβές όλων αυτών , δεν είχαμε κράτος και δημόσια διοίκηση   , δεν λειτουργούσε η δικαιοσύνη ( έκανε 5- 10 – 15  χρόνια να βγάλει μία απόφαση ), δεν είχαμε πανεπιστήμια και εκπαίδευση  , δεν είχαμε δημόσια ασφάλεια.

Μόνο εγώ το βλέπω !!!

 Αυτοί οι συμπολίτες μου δεν πήγαν σχολείο και δεν έμαθαν ότι ‘’ο κλέφτης και ο ψεύτης τον πρώτο χρόνο χαίρονται ‘’ ,δεν έμαθαν πώς όλα κάποια μέρα θα πληρωθούν.

Δεν έμαθαν ότι μετά το πάρτι , την γιορτή και το φαγοπότι ,έρχεται και ό λογαριασμός.

Δεν άκουσαν πώς όποιος  ‘’χτίζει στην άμμο παλάτια κάποια μέρα ο βοριάς θα τα κάνει συντρίμμια κομμάτια ‘’

Αυτοί οι συμπολίτες μου δεν καταλαβαίνουν ότι δεν μπορούμε να παράγουμε λιγότερο από το 1/3 το προϊόντων που παράγει η Πολωνία αλλά οι ‘Έλληνες να έχουμε τριπλάσιες αμοιβές από αυτούς.

 Αυτοί οι συμπολίτες μου δεν έμαθαν ότι δεν μπορούμε να είμαστε όλοι ίδιοι.!!!

( Ακόμα και τα δάχτυλα του χεριού μας δεν είναι ίδια )

Δεν καταλαβαίνουν ότι υπάρχουν και πολίτες που δεν χρωστούν τίποτα και πουθενά , υπάρχουν πολίτες που στην ζωή τους δεν είχαν καμία σχέση με το κράτος , πού η ανασφάλεια και ο ανταγωνισμός στον ιδιωτικό τομέα τους έκανε ,προσεκτικούς , οικονόμους , καλούς διαχειριστές .

Πώς σήμερα - στις δύσκολες μέρες που περνάμε όλοι - αυτοί έχουν κάνει ‘’το κουμάντο τους’’ και επιβιώνουν , δυσκολεύονται μεν , αλλάζουν τις συνήθειες τους ,αλλά ….επιβιώνουν.

 Δεν καταλαβαίνουν ,ότι υπάρχουν και πολίτες που δεν παρασύρθηκαν και δεν ανοίχτηκαν οικονομικά  ‘’πέρα από εκεί που φτάνει το χέρι τους ‘’ όπως έλεγαν και οι παλαιοί.

Δεν καταλαβαίνουν ,ότι κάποιοι φρόντισαν να πορευτούν με ίδια μέσα και δυνάμεις , χωρίς ρουσφέτια , χωρίς να πουλήσουν την συνείδηση τους και τον ψήφο τους ,για έναν διορισμό ή κάποια πλασματικά και πρόσκαιρα προνόμια.

Δεν  γνωρίζουν ,ότι ο φοιτητής που παίρνει το πτυχίο αντιγράφοντας ,αντί να προσπαθήσει να αποκτήσει τις κατάλληλες γνώσεις και καταβάλλοντας την ανάλογη προσπάθεια , κάποια μέρα θα  αποδειχθεί ανέτοιμος να ανταποκριθεί στις δυσκολίες που θα συναντήσει.

Σε ποια σχολεία σπούδασαν και τι είδους παιδεία έχουν ;

Η αλήθεια είναι ότι στην χώρα υπάρχουν 3, 5 εκατομμύρια συμπολίτες μας που καθημερινά μοχθούν, αγωνίζονται ,παλεύουν και δουλεύουν σκληρά για να επιβιώσουν και αυτοί και οι οικογένειες τους.

Και δεν κάνω εξαιρέσεις , αυτοί είναι και δημόσιοι υπάλληλοι  και ιδιωτικοί υπάλληλοι και αυτοαπασχολούμενοι και επιχειρηματίες και αγρότες

Επίσης υπάρχουν και άλλα 3,5 εκατομμύρια συμπολίτες που βρίσκονται σε ηλικίες πάνω από 55 χρονών και που - δίκαια ή άδικα - έχουν μία σύνταξη ή είναι κάτω από τα 25 και δεν μπορούν να δουλέψουν και να μπουν ακόμα στην παραγωγή , λόγω σπουδών

Και τέλος υπάρχουν και 3 εκατομμύρια που καταστρέφονται ,δεν τα καταφέρνουν  , ήταν ανέτοιμοι να αντιμετωπίσουν την κρίση , είναι τα θύματα της βίαιης προσαρμογής πού έφερε αυτοί η κρίση .

Δίκαιο δεν είναι ;

Η αναλογία είναι 35% – 35 % – 30 %.

Γιατί πρέπει να είναι όλοι το ίδιο και να βιώνουν όλοι το ίδιο ;

Με ποιο τρόπο  θα εκπαιδευτούμε να αναπτύξουμε τα συγκριτικά μας πλεονεκτήματα και να αποδεχθούμε ότι θα υπάρχει διαφοροποίηση της πορείας μας  ανάλογα με τις πράξεις μας ή τις παραλήψεις μας ;

Πότε θα μάθουμε ότι η διαφορά γίνεται από ποιοτικά στοιχεία .

Πώς θα εκπαιδευτούμε να αυξήσουμε τις γνώσεις μας , τη παιδεία μας  , την νόηση , την λογική  μας , τα προσόντα μας , τις προσπάθειες μας .

Εγώ λοιπόν δεν κλαίω , δεν παραπονιέμαι ,δεν γκρινιάζω υποκριτικά , προσπαθώ να μάθω , να δυναμώσω, να προσαρμοστώ , να επιβιώσω να διαφοροποιηθώ ,αλλά αισθάνομαι τραγικά μόνος .

 Αισθάνομαι ότι αυτός ο δρόμος είναι μοναχικός και γράφω αυτές τις γραμμές για να δώσω κουράγιο και σε κάποιους άλλους συμπολίτες μου που σκέφτονται και αισθάνονται  περίπου τα ίδια αλλά έχουν καλυφθεί από το ορυμαγδό των μέσων επικοινωνίας που τα συμφέρει , λαϊκίζοντας και δημαγωγώντας, να μας ισοπεδώσουν όλους και να μας κάνουν όλους το ίδιο.

Όχι φίλοι μου δεν είμαστε όλοι το ίδιο , δεν είσαστε όλοι το ίδιο και αυτό θα αρχίσει να φαίνεται και να ανταμείβεται.

Αντώνης Μανίκας

Οικονομολόγος –Οικονομικός Σύμβουλος

Χολαργός 07 -11-2012

Τετάρτη 17 Οκτωβρίου 2012

Προϋποθέσεις για υποστήριξη ενός νέου πολιτικού χώρου.


του Αντώνη Μανίκα
 

Το παλαιό πολιτικό σύστημα καταρρέει και όλοι ψάχνουμε , τι θα γίνει την άλλη μέρα ; Ποιο και πώς θα είναι κάτι  ‘’νέο ‘’  ;

Επειδή πλέον, είμαι αρκετά γνωστός ‘’στην γειτονιά μου’’, αισθάνομαι υποχρεωμένος να δώσω την δική μου άποψη ,για το νέο.

Το ‘’νέο ‘’ δεν θα προκύψει από παρθενογένεση ,θα αποτελείται και από κομμάτια – πρόσωπα – του παλαιού. Η δική μας υποχρέωση είναι να βρούμε τα κριτήρια και να αξιολογήσουμε , ποια κομμάτια του παλαιού ‘’επιτρέπεται ‘’ να συμμετάσχουν στο καινούργιο.

Βασικό κριτήριο αξιολόγησης είναι τα πεπραγμένα του καθενός στο παρελθόν ( λόγια ,θέσεις  και έργα ).

Πέραν όμως αυτών ,θα πρέπει να μπουν και συγκεκριμένες παράμετροι που να δείχνουν ότι το ‘’νέο ‘’ θέλει πράγματι να ξεπεράσει και να διορθώσει τις αιτίες που μας έφεραν ως εδώ .

Θα αναφερθώ σε μερικά βασικά θέματα , που για εμένα θα δείχνουν ,ότι μπορώ να εμπιστευτώ  και να ακολουθήσω αυτό το καινούργιο.

1) Το ‘’νέο ‘’ θα πρέπει να  λάβει σαφή και ρητή θέση ότι τάσσεται  υπέρ της κατάργησης της μονιμότητας των δημοσιών υπαλλήλων και ότι θα ψηφίσει υπέρ της κατάργησης της  ,στη συνταγματική αναθεώρηση.

Το σημείο αυτό είναι καθοριστικό όχι μόνο γιατί θα επιτρέψει να γίνει ξεκαθάρισμα και να δημιουργηθεί δημοσιονομικό όφελος από την απομάκρυνση υπεράριθμων άχρηστων δημοσίων υπαλλήλων ,αλλά κυρίως γιατί θα λειτουργήσει ‘’παιδευτικά ‘’και σαν κίνητρο στους υπόλοιπους να αυξήσουν και να βελτιώσουν την αποτελεσματικότητα και την παραγωγικότητα τους και για να δημιουργηθεί το κίνητρο και η αναγκαία συνθήκη να επικρατήσουν ‘’οι άριστοι ‘’απέναντι ‘’στους άχρηστους ‘’και να δημιουργηθεί  ένας ορθολογισμός και ένας ανταγωνισμός στο σύστημα , που να  ανατρέπει την καταστροφική ισοπέδωση του ότι , ‘’όλοι είμαστε ίδιοι   ‘’ και να προστατεύονται όλοι το ίδιο .

 2) Θα πρέπει να λάβει σαφή και ρητή θέση για την αλλαγή του εκλογικού νόμου με κατάργηση του σταυρού προτίμησης και επικράτησης ενός εκλογικού συστήματος που θα έχει σαν βάση της μονοεδρικές , την λίστα και την αυστηρή τήρηση ανεξάρτητων διαδικασιών ελέγχου της χρηματοδότησης των πολιτικών. Επίσης θα δεσμευτεί να ψηφίσει στην αναθεώρηση υπέρ της κατάργησης του νόμου περί προστασίας των πολιτικών.

3) Θα έχει ένα σαφές πολιτικό πρόγραμμα που θα στοχεύει στην αναδιοργάνωση και τον εξ’ορθολογισμό λειτουργίας του Δημοσίου.

Το κράτος θα σχεδιάζει κεντρικά , θα  ασκεί εποπτεία και έλεγχο , θα βάζει κανόνες και θα δημιουργεί συστήματα παρακολούθησης ελέγχου και αξιολόγησης.

Δηλαδή θα καταργεί την δυνατότητα του κράτους να κάνει ‘’τον επιχειρηματία ‘’ σε διάφορους τομείς .

Ενδεικτικά τέτοιους  τομείς αναφέρω παρακάτω.
  •  Η καθαριότητα, η συλλογή και η επεξεργασία σκουπιδιών δεν είναι δουλειά που πρέπει να κάνει το κράτος και ο δημόσιος τομέας ,μέσα από τους Δήμους και από δημόσιους φορείς και υπαλλήλους.
  • Η αναδιοργάνωση του συστήματος εκπαίδευσης, με κατάργηση – συγχώνευση σχολείων και εκπαιδευτικών ιδρυμάτων σε όλες τις βαθμίδες ώστε να παραμείνουν εν λειτουργία τα πραγματικά απαραίτητα εκπαιδευτικά ιδρύματα και οι απαραίτητοι εκπαιδευτικοί - οι οποίοι θα αξιολογούνται συνεχώς -  με ένα σύστημα αξιολόγησης σε όλα τα επίπεδα ώστε να θεσμοθετηθούν κανόνες για το ποια ιδρύματα και για ποιο λόγω θα μένουν σε λειτουργία
  • Το ίδιο ακριβώς και για το σύστημα υγείας τα νοσοκομεία και δημόσιους οργανισμούς και φορείς υγείας.
Αυτά θα επιτρέψουν και την αποσυμφόρηση του δημοσίου από χιλιάδες ‘’βολεμένους ‘’ και αναποτελεσματικούς υπαλλήλους αλλά και θα δώσει την ευκαιρία να αναπτυχθούν ιδιωτικές επιχειρήσεις σε πολλούς νέους τομείς που σήμερα είναι απαγορευμένοι , για το ιδιωτικό ‘’επιχειρείν ‘’.

4) Θα προτείνει ένα δίκαιο ,ενιαίο και  απλό φορολογικό σύστημα που θα αναδιαρθρώνει τις υπάρχουσες υπηρεσίες , θα μπορεί να δίνει δουλειές και σε ιδιωτικές εταιρίες ( ελεγκτικές – νομικές – εισπρακτικές ).

Ο στόχος του θα είναι ,τα πάντα να γίνονται ηλεκτρονικά ,με διασταυρώσεις και να στηρίζεται η φορολογία όχι  μόνο στο εισόδημα ( δηλωμένο ή αδήλωτο ) του καθένα ,αλλά και στην περιουσία του.

Ο νόμος αυτός μπορεί να στηριχθεί σε έναν πολύ απλό κανόνα που μπορεί να εφαρμοστεί μόνο  εάν, … όλα είναι μετρήσιμα και καταγεγραμμένα.

Ο κανόνας αυτός λέει  ότι , ..ότι είναι έξοδο και κατανάλωση για κάποιον ,…είναι έσοδο και εισόδημα για κάποιον άλλο ,που αυτόματα μπορεί να φορολογηθεί.

Υπάρχουν και πολλά  ακόμη που θα ήθελα από ένα νέο πολιτικό φορέα ,όπως παραδείγματος χάριν , ο νέος πολιτικός φορέας να έχει ένα Εσωτερικό Σύστημα Λειτουργίας συμμετοχικό και αξιοκρατικό ,με δημοκρατικές διαδικασίες στο εσωτερικό του και διαδικασίες,  λογοδοσίας , αξιολόγησης , αξιοκρατίας  ….και πολλά άλλα.

Αλλά αυτά που ανέφερα αριθμητικά παραπάνω , τα θεωρώ απολύτως απαραίτητα  και καθοριστικά για την στάση μου , είναι τα’’ προαπαιτούμενα ‘’ για την δική μου συμμετοχή σε αυτό.

Τέλος, η προϋπόθεση που είναι εκτός ‘’λίστας  προαπαιτουμένων ‘’ , για να μιλήσω με την γλώσσα της επικαιρότητας , αλλά είναι το.. παν,  είναι ότι .

Αυτοί που θα πρωτοστατήσουν  στην δημιουργία του καινούργιου θα πρέπει πρώτα από όλα να βάλουν ισχυρότατα εμπόδια , κριτήρια και προϋποθέσεις  συμμετοχής σε αυτό  ,ώστε να απαγορευτεί η συμμετοχή στο ‘’νέο ‘’σε αυτούς που στο παρελθόν ευθύνονται για το πώς  φθάσαμε  ως εδώ .

Αυτοί οι τελευταίοι είναι πάντα έτοιμοι να ‘’προσκολληθούν ‘’  σε οτιδήποτε ελπιδοφόρο και νέο προκύψει για να εξυπηρετήσουν πάλι τα δικά τους συμφέροντα και τελικα να το καταστρέψουν .

Εάν το ‘’νέο ‘’ μπορέσει  να τους εμποδίσει να διεισδύσουν σε αυτό  , αυτό θα αποτελεί το μισό της ευτυχίας του.

 

 

Τετάρτη 10 Οκτωβρίου 2012

Έλληνες Ομολογιούχοι & Έλληνες καταθέτες του εξωτερικού & Αγανακτισμένοι Πολίτες

του Αντώνη Μανίκα

Είμαστε άλλη μία φορά μπροστά στην έκφραση του παραλόγου που οδήγησε την χώρα μας στην οικονομική καταστροφή και το ερώτημα είναι τι θα κάνουμε.
 Τα τελευταία χρόνια είδαμε ότι όσοι  ,νομοταγείς πολίτες εμπιστεύτηκαν το Ελληνικό δημόσιο και αυτά που τους έλεγαν οι κυβερνώντες, τα ‘’ασφαλή ‘’ κρατικά ομόλογα για να αποταμιεύσουν τα χρήματα τους και να βοηθήσουν το κράτος, καταστράφηκαν μαζί με τους κόπους μιας ζωής ,μέσα  από το P.S.I.
 Το Ελληνικό Κράτος τιμώρησε αυτούς που το εμπιστευτήκαν , αυτούς που δεν ήταν τζογαδόροι να ‘’παίζουν ‘’στο χρηματιστήριο και στα ‘’παράγωγα ‘’, αυτούς που δεν είχαν δημιουργήσει  off shore για να αποφύγουν ‘’νομότυπα ‘’την φορολόγηση τους.
 Αντίθετα κάναμε τρία χρόνια να μάθουμε πώς κάποιοι άλλοι συμπολίτες μας ( 54.000 ) έβγαλαν τα τελευταία 3 χρόνια πάνω από 22  δις καταθέσεις στο εξωτερικό .
Μία διαδικασία για την οποία η Κεντρική τράπεζα της Ελλάδας θα μπορούσε να ενημερώνει , αυθημερόν , τις αρχές .
Τι θα κάνει λοιπόν το Ελληνικό κράτος και οι αρχές  με αυτούς οι οποίοι αποδυνάμωσαν το Ελληνικό τραπεζικό σύστημα εν μέσω κρίσης για να αποκομίσουν προσωπικά οφέλη ;
Πόσοι από αυτούς δεν πόνταραν στην επιστροφή στην δραχμή και κινούσαν τα νήματα ,για να φθάσουμε εκεί ;
Τι κέρδη θα προσκόμιζαν αν το επετύγχαναν  και μήπως ψήφιζαν και κόμματα που θεωρούσαν ως καλύτερη λύση να φύγει η χώρα από το EURO.

Κάποιοι ,πού ρωτούσαν ποιο ήταν το lobby της δραχμής , ίσως παίρνουν τώρα την απάντηση.

Όλοι αυτοί θα φορολογηθούν, θα τιμωρηθούν  ή θα έχουν ασυλία ;

Και το σπουδαιότερο βλέπουμε , ποιοι είναι αυτοί που έβγαλαν αυτές τις καταθέσεις

Πολίτες που δήλωναν μηδενικά ή ασήμαντα  εισοδήματα , πού δεν έκαναν φορολογικές δηλώσεις , πού ήταν φτωχοί αγρότες  ή πού ανήκουν σε ευπαθείς ομάδες του πληθυσμού που χρειαζότανε  και  ελάμβαναν επιδόματα  κ. λ. π. Δηλαδή φοροφυγάδες !!!

Αλλά δυστυχώς δεν είναι μόνο αυτοί , αυτοί μάλλον είναι τα μικρά ψάρια .

Θα μάθουμε ποτέ ,πόσες off shore εταιρίες έχουν ιδρυθεί από πολιτικά πρόσωπα ή συγγενείς τούς ή πρόσωπα απολύτου εμπιστοσύνης τους και πόσα χρήματα έβγαλαν στο εξωτερικό μέσα από ‘’ επαγγελματικές ‘’οδούς και όχι αφελέστατα με τραπεζικά εμβάσματα , σαν τους 54.000 τις λίστας.

Θα μάθουμε ποτέ ,πόσοι έβγαλαν τα χρήματα τους στο εξωτερικό επαγγελματικά , μέσω ‘’χρηματιστηριακών ‘’ οδών  αγοράζοντας νόμιμα αμοιβαία ή μετοχές άλλων χρηματιστηρίων σε συνάλλαγμα  ή αγοράζοντας ακίνητα στο εξωτερικό .

Τέλος θα μάθουμε ποτέ, πόσα χρήματα έχουν ‘’θαφτεί’’ σε αυλές και έχουν ‘’κτιστεί’’ σε τοίχους μέσα στην Ελλάδα  και αν έχουν φορολογηθεί ποτέ !!

Με αυτά και με αυτά , μας κάνει εντύπωση και δείχνουμε τον φαρισαϊσμό μας, όταν αγανακτούμε με το …μαζί τα φάγαμε ή το… λεφτά υπάρχουν!!

Αλλά ,μάλλον αποδεικνύεται ότι το πρόβλημα είμαστε εμείς οι ίδιοι , η παιδεία μας , η αντίληψη μας , η συνείδηση μας , ή ωριμότητα μας

  • και για αυτά που κάνουμε 
  • και για αυτά που παραλείπουμε να κάνουμε
  • και για  αυτούς που επιλέγουμε να μας κυβερνούν κατ’ εικόνα και ομοίωση μας .
Απλά  αποδεικνύεται,  γιατί ο δρόμος του ξεπεράσματος της κρίσης στην Ελλάδα θα είναι μακρύς και δύσκολος εκτός αν ξυπνήσουμε έγκαιρα και στοχεύσουμε σωστά.

Είναι σαφές με ποιους πρέπει να είμαστε αγανακτισμένοι  !!

Παρεμπιπτόντως αντιγράφω ένα κείμενο – παρεμφερές - του Γρηγόρη Ψαριανού   που αντικατοπτρίζει την  ίδια ουσία. Αναφέρεται στην επίσκεψη της Α  ΜΕΡΚΕΛ στη Ελλάδα και τις αντιδράσεις των  ‘’Αγανακτισμένων Ελλήνων ‘’.

 ……Το 99% των "αγανακτισμένων" που θα γεμίσουν τους δρόμους την Τρίτη 9/10/2012 για να υποδεχθούν την Μέρκελ.... ΚΑΙ θα "βαπτιστούν" από τα ΜΜΕ "λαός με δίκαια αιτήματα"... ΚΑΙ θα συνοδευτούν από "ψευτοεπαναστάτες" και "χουλιγκάνους" συμπεριλαμβάνονται στις πιο κάτω Λίστες....
ΛΙΣΤΕΣ εκατοντάδων επίορκων συνδικαλιστικών παραγόντων
ΛΙΣΤΕΣ χιλιάδων καταθετών του εξωτερικού
ΛΙΣΤΕΣ χιλιάδων φοροφυγάδων
ΛΙΣΤΕΣ χιλιάδων φοροκλεπτών
ΛΙΣΤΕΣ χιλιάδων άφαντων συνταξιούχων
ΛΙΣΤΕΣ χιλιάδων μαϊμού τυφλών και αναπήρων
ΛΙΣΤΕΣ χιλιάδων καταπατητών & ιδιοκτητών αυθαιρέτων
ΛΙΣΤΕΣ χιλιάδων απόρων βιομηχάνων, βιοτεχνών κι εμπόρων
ΛΙΣΤΕΣ χιλιάδων απόρων ιατρών, δικηγόρων, συμβολαιογράφων κ.ά.
ΛΙΣΤΕΣ χιλιάδων δανειοληπτών που τό παιξαν νεόπλουτοι
ΛΙΣΤΕΣ χιλιάδων βολεμένων χωρίς αντικείμενο εργασίας
ΛΙΣΤΕΣ εκατοντάδων επίορκων κρατικών λειτουργών και υπαλλήλων όλων των βαθμίδων εξουσίας (νομοθετικής, εκτελεστικής, αυτοδιοικητικής, διοικητικής, δικαστικής κλπ κλπ)
Όλοι αυτοί λήστεψαν και ληστεύουν όλους όσους είμαστε σήμερα άνεργοι, χαμηλόμισθοι, χαμηλοσυνταξιούχοι, μικρομεσαίοι ... και όλους όσους προσπαθούμε με νύχια και με δόντια να κρατηθούμε όρθιοι ... χωρίς να γκρεμίζουμε και να καίμε ... Εμείς δεν θα είμαστε μαζί τους....

Τρίτη 31 Ιουλίου 2012

Το ‘’πούλμαν ‘’ της Αλλαγής

του Αντώνη Μανίκα Πριν πολλά χρόνια ,όταν σαν χώρα και σαν κοινωνία βαδίζαμε σαν μπουλούκια με ‘’τον αραμπά’’ και μας οδηγούσαν κάποιοι αγωγιάτες με τους ημίονους, βρέθηκε ένας ιδιαίτερα έξυπνος και ικανός τύπος και έφερε στην χώρα ένα σύγχρονο ‘’πούλμαν ‘’με όλες τις ανέσεις και μας υποσχέθηκε ότι με αυτό θα βαδίσουμε προς την ‘’Γή της επαγγελίας’’ την ‘’Αλλαγή’’. Πήρε το τιμόνι ,το πούλμαν γέμισε ασφυκτικά από ενθουσιασμένους νέους και το ταξίδι άρχισε με τραγούδια , πανηγυρισμούς και ενθουσιασμό , ‘’Θα τον μεθύσουμε τον Ήλιο… σίγουρα ναι ..’’. Πέρασαν τα χρόνια και όλοι πιστεύαμε ότι παρά τις καθυστερήσεις και τα προβλήματα, παρά τα πισωγυρίσματα και τα τις στροφές , η πορεία συνεχίζεται. Κάποιοι ,ποιο ανυπόμονοι ,διαμαρτύρονταν διαφωνούσαν με τον δρόμο που ακολουθούσε το πούλμαν και κατά καιρούς κατέβαιναν από το πούλμαν. Κάποτε ο πρώτος οδηγός πέθανε και οι επιβαίνοντες μάλωναν για το ποιος θα οδηγήσει το πούλμαν και εναλλάσσονταν στο τιμόνι επιβάλλοντας ο καθένας ,τον ‘’σωστότερο ‘’δρόμο για αυτόν. Το πούλμαν σταματούσε , ξεκινούσε ,έκανε γύρω –γύρω , έψαχνε να βρει τον δρόμο του και οι αποχωρήσεις από το πούλμαν συνεχίστηκαν από κάποιους κουρασμένους επιβάτες. Όταν φάνηκε ότι το πούλμαν δεν ήξερε που να πάει πια , ότι είχε χαθεί ο δρόμος ολοκληρωτικά, ανέλαβε το τιμόνι ο γιός του πρώτου οδηγού και είπε πως αυτός ξέρει πώς θα μας βγάλει από το αδιέξοδο και θα μας γυρίσει στη σωστή πορεία. Μας είπε ότι πρέπει να μπούμε σε μία πόλη που ήταν μπροστά μας και την λέγανε ‘’Εξουσία ’’ και από κει θα βγαίναμε στον σωστό δρόμο. Όλοι συμφώνησαν , ο ενθουσιασμός και τα τραγούδια επανήλθαν ‘’ Τρέξε λίγο οδηγέ …για να τους περάσουμε .. ‘’ και το πούλμαν μπήκε στα στενά και ανηφορικά δρομάκια της πόλης. Επί δύο χρόνια έκανε μπρος – πίσω , γύρω – γύρω , κολλούσε στις ανηφόρες , δεν χωρούσε στα στενά δρομάκια, κατέβαζε τους επιβάτες να σπρώξουν , έχασε τελικά τον δρόμο και φούντωσε τις φωνές στο εσωτερικό του ,ότι ο οδηγός δεν ξέρει που μας πάει και πρέπει να αλλάξει . Τελικά αυτός από τους εναπομείναντες επιβαίνοντες που έδειχνε ποιο ικανός και που παλαιότερα είχε ζητήσει να αναλάβει τον ρόλο του οδηγού , πήρε το τιμόνι στα χέρια του. Αμέσως πήρε και το μικρόφωνο του πούλμαν και ανακοίνωσε με βαρύγδουπο ύφος το αυτονόητο ….. ‘’ Πρέπει να βρούμε πού πηγαίνουμε ,γιατί μέχρι σήμερα πορευόμαστε λάθος… ‘’. Οι εντελώς απογοητευμένοι επιβαίνοντες το εξέλαβαν αυτό σαν ‘’σοφή’’ σκέψη και πανηγύρισαν. Κάποιοι ,που έκαναν τους ποιό έξυπνους, είπαν ότι πρέπει να βγούμε στην οροφή του πούλμαν και από εκεί ψηλά να δούμε που πρέπει να πάμε και να ξαναβρούμε τον δρόμο μας. Πράγματι ανέβηκαν και κοίταζαν γύρω – γύρω ,αλλά μέσα στα στενά ,τις ψηλές πολυκατοικίες ,τις ανηφόρες και τις κατηφόρες ,δεν μπορούσαν να προσανατολιστούν και να βρουν την διέξοδο και μάλωναν μεταξύ τους. Όταν τελικά είπαν στον οδηγό ότι έχουμε χαθεί ,έτσι δεν πάμε πουθενά και πρέπει να συζητήσουμε να κάνουμε κάτι άλλο ,αντί να ξοδεύουμε άσκοπα τα καύσιμα του πούλμαν, αυτός απάντησε .. …‘’ Εμένα δεν με νοιάζει , εγώ οδηγός ήθελα να γίνω !!!’’